දෝන කුසුමාවතී – අවසන් කොටස


” ගල්වැටේ අන්නාසි ගෙඩියක් තිබුණා. පැහිල.මං දානෙට අන්නාසි වෑංජනයක් හදන්නයි හිතන් හිටියේ. කවුදෝ කඩා ගෙන ගිහින්. නැත්නම් සතෙක් කාල”
” මමයි ඒක කෑවෙ අම්මේ..”
” මං මේ උඹෙන් අහන්නමයි හිටියේ. අසනීපයක්ද ? මූණත් පිපිහලු වෙලා”
” ඔව් අම්මේ. ලෙඩ හැදුනෙ නෑ මාස තුනකින්”
” ඒ කිව්වේ ….?”
” බබෙක් .. මං හිතන්නේ..”

” අනේ අපේ පවුලට වෙන්ට යන නස්පැත්තියක්. පාරක තොටක යන්ට බෑ… මං මේව සේරම දාල යනව පදවියේ. පුතා ගාවට.. උඹ ඕන මගුලක් නටා ගනින්”
” මට මේකෙන් ගැලවෙන විදියක් කියන්න අම්මේ..”
” කාගෙද ළමය. අර ලයනල් කියන එකාගෙද ?”
” මගෙන් අහන්න එපා අම්මේ”

කුසුමාවතී ලයනල් හොයා ගෙන ඩිපෝවට ගියා.
” ඇයි මෙහෙ ආවෙ?”
” මං වෙන කොහාට යන්නද ? ගෙදරට එන්නද කියන්නේ?”
” මොකද වෙලා තියෙන්නෙ?”
” මට ලෙඩ හැදුනේ නෑ මාස තුනකින්.. මං හිතන්නේ බබෙක්”
” යමු මං දන්න දොස්තර කෙනෙක් ඉන්නවා..”
” ළඟ පාතක නම් බැහැ. ගමට ආරංචි වෙයි”
” නෑ අලව්වේ. පොල්ගහවෙලින් බැහැල යන්න ඕන.. මිනිහ මාස පහේ- හයේ ඒවත් අරන් දානවා”

එක් සෙනසුරාදාවක ලයනල් කුසුමාවතිත් එක්ක අලව්වෙ ගියා. සිරිමලුත් ඒ එක්ක ගියා. සිරිමල් හිතුවේ වෙනද වගේ බයිස්කෝප් බලන්න යනව කියලයි.

ලයනල් වෙනද නම් සිරිමල් එක්ක වචනයක් දෙකක් කතා කරනව. අද නම් එහෙමවත් නෑ. අලව්වෙ , රසායනාගාරය කියල ගහල තිබුණු බෙහෙත් සාප්පුවේ ඉදිරිපස රාක්ක වල අරිෂ්ට බෝතල් පුරවල තිබුණ. ඒත් පෙනෙන්න කිසි කෙනෙක් නෑ.
අපේ හඬ අසා අත් කොට කමිසයක් සහ සරමක් ඇඳ කෝපි ඇටයක් මෙන් හිටින්ට කෙස්ස පීරූ මැදිවියේ අයෙක් ඉස්සරහට ආවා. ඔහු තමා කුසුමාවතීගෙ ජීවකයා.
සිරිමල් සාලයේ පුටුවක වාඩි උනා. ලයනල් කුසුමාවතී සමඟ ඇතුලේ කාමරයකට ගියා.
ඔහොම පැය බාගයක් විතර ගෙවෙන්න ඇති. ලයනල් ඇවිත් සිරිමල්ට කිට්ටුව පුටුවක වාඩි උනා. කතා බතා නෑ. බලා ගත්තු අතේ බලා ගෙන හිටියා. තවත් ටික වෙලාවකින් කුසුමාවතී එළියට ඇවිත්,
” අඟල් හතක විතර බටයක් ඇතුල් කලා ” කියල ලයනල්ට කීවා. සිරිමල්ට ඒ වචනවල තේරුමක් දන්නෙ නෑ.
ලයනල් මුදල් නෝට්ටු කීපයක් ජීවකයට දුන්නා.

තවත් මාස කීපයක් ගත උනා. කුසුමාවතිගෙ කුස ඉදිරියට නෙරා ආවා.
” ඉපදෙන්න වාසනාව තියෙන එකා ගහේ ගලේ ගැහුවත් මැරෙන්නෙ නෑ.. ඕව මෙලොවදීම සහගහන පවුකාර වැඩ” බේබිනෝනා කිව්වා.

” තාත්තේ.. අම්මගේ බඩේ මල්ලි බබෙක් හරි නංගි බබෙක් හරි ඉන්නවා. අම්මගෙ බඩ ලොකුයි. තාත්තට පඩි ලැබුණාම ඇවිත් යන්න එන්න” සිරිමල් වචන ගලපල තව මොන මොනවදෝ ලියල විල්සන්ට තැපැල් කළා.

අපරාදෙ කියන්න බෑ. 25 පඩි අරගෙන 26 දා උදෙන්ම විල්සන් ගෙදර ආවා. විල්සන් හොඳටම දන්නවා ඇගේ කුසේ ඉන්නේ තමන්ගෙ ලෙයින් හැදුනු දරුවෙක් නොවන වග. කලක් මහණදම් පිරූ නිසා සමහර විට විල්සන්ට හිතෙන්න ඇති එවන් තත්වයක ඉන්නා කෙනෙකුට අවශ්‍ය කරන මානසික සුවය. සමහර විට කුසුමාවතීට රිද්දන්න පුළුවන් හොඳම විදියත් මේක බව විල්සන් සිතන්නට ඇත.

එක්තරා දවසක මෙතෙක් යාන්තමට දඟලමින් කුස තුළ උන් අවාසනාවන්තයාගේ දැඟලිල්ල නැතුව ගියා. එදින රෑ…
” අම්මේ…හ්.. මගේ ඇඟ සීතල කරනවා. මට බයයි අම්මේ.. මට මොනව හරි උනොත් සිරිමල් බලා ගන්න.. අම්මේ මට අමාරුයි..” කුසුමාවතී විකාරයෙන් දෙඩෙව්වා.

කුලී වාහනයක් ගෙනැත් කුසුමාවතී රෝහලට ගෙන ගියා.

දොස්තර මහතා කීවේ දරුවා කුස තුල මිය ගොස් ඇති බවත්, ප්‍රසූතියට නියමිත දින ගණන් හරි නිසාත් ස්වාභාවිකව ” මළකුණ” ප්‍රසූත වන්නට ඉඩ හැරිය යුතුය කියාය.

සියල්ල සිදුවන්නේ පතා ගෙන-කියා ගෙන ආ හැටියටය. ප්‍රසූතියේදී සිදුවූ අධික රුධිර වහණය නිසා දෝන කුසුමාවතී නැවත ඇස් ඇරියේ නැත. ප්‍රසව මාර්ගයේ සිර වූ දරුවාගේ මළකුණ කැබලි වශයෙන් එළියට ගැණිනි.
“වහාම එන්න” ටැලිග්‍රෑමය දුටු විගසම ආ විල්සන් කෙළින්ම ගියේ රෝහලටයි.
” මට දරුවා බලන්න ඕන”
” එතන දරුවෙක් නෑ. මැරිලයි හම්බ උනේ. කෑලි කෑලි එළියට ගත්තේ.. මෙලාට වලදාලත් ඇති.” ඇටෙන්ඩන් කෙනෙක් කියා හිටියා.

ගම්වල මිනිස්සු කෝන්තර පැසව පැසවා තියා ගන්නේ නැත. විල්සන්, සිරිමල් සනසන්න මහන්සි ගත්තා. ගමේ මිනිස්සු පුවක්ගස් කැපුවා. ගොක් කොළ කැපුවා. ගෙදරට කෑම බීම හදා ගෙන ආවා.
සොහොන් පිටිය තිබුණේ මහ පාර කිට්ටුව පල්ලමක. ” කුසුමා රණසිංහ මහත්මියට නිවන් සැප ලැබේවා” බැනරය සහිත පුවක් ගස් හා ගොක් කොළින් සොහොන සැරසුනා.
” ඩිපෝව” කියල බෝඩ් එකක් ගහපු ලංගම බස් එකක් ඇවිත් සොහොනට යන පාර අයිනේ නතර කළා. එහි සිටියේ බස් එකේ ඩ්‍රයිවර් සහ ලයනල් විතරයි. ලයනල්ගේ මූණ රතු වෙලා තිබුනා.

” උඹ හිතා මතා කළ දෙයක්යැ” මිතුරා ලයනල් සනසවන්න හැදුවා.
ලවුස්පීකර් නොදැම්මත් හාමුදුරුවරුන් පස් නමක් විසින් සජ්ජායනා කල ” යතාවාරි මහා පූරා” ගායනා ශබ්දය සොහොන් පිටියේ කන්ද නැග ගෙන ලංගම බසය තුලට ගමන් කළා. ලයනල් හිස බදා ගෙන වැලපුනා.

මළානික හිරු අවරට යද්දී සොහොන්පළේ ඉතිරි වුනේ කීප දෙනෙක් විතරයි. ලයනල් වලට පස් දැම්මා. බක්කර කඩේ රත්නපාලත් එහෙම කළා. විල්සනුත් වලට පස් දමමින් ගාතාවක් වගේ දෙයක් තාලෙට කීවා. වලට පස් දමා වල ගොඩ කල බාලන් උදළු තලයෙන් පස් ගොඩැල්ලට තඩි බා “පට්ට වේසි” කියා කීවා.
විල්සන් කොත් කරන ලද පස් ගොඩ මත ඉටි පන්දමක් දැල්වීමට උත්සාහ කළත් සුළඟ එය වැලැක්වූවා. ලයනල් දෑතින් සුළං ආවරණය කළා. බක්කර කඩේ රත්නපාල පස් ගොඩැල්ලේ කුඩා වලක් සාදා ඉටි පන්දම එහි රුවා ගිනිකූරක් ගැසුවා.

ලයනල් රැගත් “ඩිපෝව” බෝඩ් එක ගැසූ බස් රතය නියුට්‍රල් එකේම මාතලේ පැත්තට ඇදී ගියා. තමාට කසාදයක් කර ගැනීමට තිබුණු එකම බාදකය ඉවත්වීම නිසා හිත සැහැල්ලු කර ගත් රත්නපාල ” සංසාරෙ හැටි ඔහොම තමයි” කියා සොහොන් පිටියෙන් ඉවතට යන රංචුවට එක් වුනා. ඒ රංචුවේ කෙලින්ම ඉස්සරහ බලා ගෙන හැඟීමක් රහිතව ගමන් කළ විල්සනුත් හිටියා.
සිරිමල් දිව ගොස් විල්සන්ගේ සුළඟිල්ල අල්ලා ගත්තා. විල්සන් ඒ අත අත හැරියේ නැහැ.

සමාප්තයි.

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 5

දෝන කුසුමාවතී -එකොළොස්වන කොටස


වෙලාව රෑ 10.00 ට විතර ඇති.
අන්තිම බස් එක කුසුමාවතිලගෙ ගේ ළඟ ස්ලෝ කලා . ෆුට් බෝඩ් එකේ හිටි කෙනෙක් සුරුස් ගාල පැන්නා. එහෙම පැනල පුරුදු කාරයෙක්. වට පිට බලල කවුරුවත් ළඟ පාත නෑ කියල සැක ඇරල දැන ගෙන කුසුමාවතීලගෙ ගේ දිහාවට ඇදුනා.
ඒත් ඔහු වැරදියි. උකුසු ඇස් දෙකකට මේ දර්ශනය අසු උනා.
ඒ බාලන්ගේ. ඊයේ වත්තෙ පඩි. අරක්කු දිනේලගෙ ගෙදරින් ලාවට රුපියල් දෙකක දාගෙන , කඩේ ඇරල තිබුණොත් මුරුක්කු පැකට් එකක්වත් ගන්න හිතා ගෙන මේ යන ගමන්.
” මං අල්ලගන්නම් අද…”
බාලන් වට රවුමෙන් කැරකිල කුසුමාවතිලයි පිළිකන්න පැත්තට ගියා. අමුත්තා ජනෙලයක් ළඟ. ජනෙල් පියනක් ඇරිලා. කිසි දෙයක් පැහැදිලි නෑ.
ජනෙල් පියන වැහුනා. අමුත්තා දර මඩුව පැත්තට එනවා. සිගරට් එකකුත් පත්තු කර ගත්තා. තව කවුදෝ ඡායාවක් දර මඩුව පැත්තට එනවා. ඒ කුසුමාවතී. පට්ට බැල්ලි.
අමුත්තා කුසුමාවතී බදා ගත්තා. අම්මට සිරි.. ඉංගිරිස් කරමෙට ලව් එකක්. කුසුමාවතී සිගරට් එක උදුරගෙන උගුරක් ඇදල අමුත්තගෙ කටේ ගැහුවා. ආං… කටවල් ඉඹිනව.
පට්ට වේසි. ඒකිට කලිසම ලොකු උනා. කමක් නෑ. මට දුක නෑ. ඕකි සල්ලන් උනේ මගෙන්. ආං ඒකි අරූ ළඟ දණ ගැහුවා.. ඉක්මණට යන්න එපා කියල වඳිනව වෙන්නැති. මං අද හොයා ගන්නං ඕකා කවුද කියල. ඌ මොකා උනත් දෙකේ බස් එකට එන්න එපායැ. එතකං පෙං කෙළපන්.

********************************************************

බාලන් කුසුමාවතිලගෙ ගෙදරට එහා හෝල්ට් එකෙන් මාතලේට යන බස් එකට ගොඩ උනා. හරි… ඊ ළඟ හෝල්ට් එකෙන් අරූත් නැග්ග.
” ඔහොම තමා පිං කළ අය” ඩ්‍රයිවර් අමුත්තට කීවා. ඒ කියන්නේ අමුත්තා ඩ්‍රයිවර් අඳුරනවා. කෙලින්ම බැටරි පෙට්ටිය ළඟ සීට් එකේ වාඩි උනා. ටිකට් ගත්තෙ නැහැ. ඒ කියන්නෙ පාස් එකක්. ඒ කියන්නෙ ලංගමේ වැඩ කරන එකෙක්.

********************************************************

බාලන්ගෙ හිතට හොඳටම අමාරුයි. අරක්කු දිනේලගෙ ගෙදරින් හොඳට බිව්වා. හිනා උනා. ඇඬුවා. බක්කර කඩේ පැත්තට ඇදුනා. කරුවලත් වැටී ගෙන එනව.
” පට්ට වේසි.. ඕකි… මං ඕකිගෙ හු…ට මල් කපන පිහියෙන් අනිනව. ඇනල ඔරවල ගන්නව. වේසී..”
” බාල…න්.. මොකද ? කාටද බනින්නේ ?” කඩේ රත්නපාල ඇහුවා.
” ඕකි කළිසම්කාරයෙක් එක්ක රෑට රෑට පෙං කෙළිනව. ඇයි අපිට දුන්නම මොකද ? අපෙ ඒව බඩු නෙවෙයිද ? මේව නියම බඩු අරී…ද ?”

” බාලන් කවුරු ගැනද ඔය කියවන්නේ ?”
” මං දෙමළා.. ඒක හරි.. වතු දෙමළා. ඒක අරී. ඒත් ඉත ඔඳ කොල්ලා.. අරිද ..?”
” කියාපන් බලන්න. අපි ඔක්කොම එක ගමේ මිනිස්සු නේ…”
” අරකි.. කුසුමා.. මං ඕකිගෙ අම්මට කියන්නෙ නෝන මහත්තය කියල. යකාගෙ නෝනලා.. මගෙ මුදලාලි දන්නවනේ මගෙ නංගී… මාරි.. ගිය මාසෙ බැන්ද.. ඒකි බැන්දෙ නගරසබාවෙ ටැට්ටරේ එළවන එකා.. මනී.. ඌ ඔඳ එකා.. මාරි.. අන්න නියම නෝනලා. ලෂ්ෂනට මගුල් කෑවා. ලෂ්ෂනට ගියා. චරිතෙ.. චරිතෙ… මුදලාලි දන්නවද ඕකි සල්ලන් උනේ මගේ අතින්…”

” කියාපන්.. කියාපන් ඒ කවද්ද ?”
” ඕකිගෙ මගුලට මාසෙකට කලින්. ඕකි ඔයේ නානව.. ගල එලියෙ දාගෙන කුණු උලනව. මට ඉන්ට බෑ. ඇද ගෙන ගියා අකුලට..”
” මුදලාලි දන්නවද ? බොරුවට ටිකක් දැඟලුව මිසක්.. හුම් කිව්වෙ නෑ. අර පොන්නය ඒකට කර ගැහුවා…
මට ෂමා වෙන්න මුදලාලි. මුදලාලිලගෙ මිනිස්සු තමා..ඒත් ඕකි වේසි..

” ඉතින් උඹ දැක්කද ඔය එන එකා ආවෙ මොකටද කියල?”
” මුදලාලි පයිත්තියන් කතා කරනවා. මං මේ ඇස් දෙකට දැක්කනේ.. මං ඕකිට අනින එක අනිනවාමයි..”

” මේකි තියන්න වටින්නෙ නෑනෙ..”
” බාලන් මේ අහපන්. කලබල වෙන්ට එපා. පිහියෙන් අනින්ට ගියොත් උඹට මොකෝ වෙන්නෙ ? හිරේ යන්න වෙයි අපි ඊට වඩා ලස්සන වැඩක් කරමු. දැන් පලයන්. වෙන වෙලාවක වරෙන්.
අපි ගහමු කැලෑ පත්තරයක්. මං ලියල දෙන්නම්. උඹ අලවපන් රෑට හැම තැනම. මේ කඩෙත් එකක් ගහපන්.

මුණුබුරාට උදේට කන්න ඉඳි ආප්ප ගේන්න ගිය බේබිනෝනා හති දාගෙන දුව ගෙන ආවා. බේබිනෝනා අතේ කඩදාසියක්.

saappuwa

පාරේ ගිය කොල්ලෙක් – කවදාවත් මූණවත් බලන්නෙ නැති එකෙක්- ” ආ..නැන්දේ කොහොමද ?” කියල කිව්ව. එහෙනම් හැම තැනම අලවල ඇති.

” මේ මොකද්ද බොල ? අපි ඉඳල ඉවරයි. මේ ඇත්තද බොල.
” ඔය කාගෙ හරි බොරුවක් අම්මේ”
” පලයන් ගිහින් එක්ක වරෙන් විල්සන්. ගෙදර ඉඳන් වැඩට යන්න කියපන්. ඔය කොළඹ යන අයත් ඉන්නේ. ගෙදර පිරිමියෙක් නැති නිසා නේද මේ සේරම?”

කුසුමාවතී සිරිමල් සමඟ දඹුලු ගියා. කෙලින්ම විල්සන්ගෙ නවාතැනට.
” විල්ෂන් අයිය උදේ ඉටිය. වැඩට යන්න ඇති. අසල්වැසි දෙමළ ගැහැණිය කීවා.
දෙන්නාම විල්සන්ගෙ සේවාස්තානයට ගියා. විල්සන් හිටියේ සරමක් හා මේස් බැනියමක් ඇඳ වැට කප කපා.
” හරියට තමන්ගෙ බූදලේ වගේ…”
” ඔයා එන්න ගෙදර යන්න. පුතාත් අහනව ඇයි තාත්ත එන්නෙ නැත්තෙ කියල”
” මං මොනවටද ? ඔය රෑට කවුද එකෙක් එනව කියන්නේ”
” හෙන ගහනව ඔය කටට”
” කතා කරන ලස්සන. මට කවුදෝ ලියුමක් එවල තියෙනව. බොරුවක් වෙන්න බැහැනේ”
” අඩුගානේ සුමානයක් ඉඳල යන්න එන්න”
” නෑ.. මං එන්නෙ නෑ. මම පුතාගෙ වියදම එවන්නම්. ඔහේ මහ ජරා ගෑණියක්.”
“ඔව් මං ජරා ගෑණි. තමුසෙ හොඳ මිනිහ. තමුසෙ හොඳ නම් මේ කරදර එකක්වත් නෑනෙ” තමුසෙ එනවද නැද්ද ?” එහෙනම් බලා ගනින්..
කුසුමාවතී එක් වරම හෑන්ඩ්බෑගයෙන් කුඩා බෝතලයක් ගෙන කටේ හලා ගන්න තැත් කළා.
විල්සන් වහා පැන බෝතලය උදුරා ගෙන විසි කළා. ගලක වැදුනු නිල් පාට බෝතලය සුදු පෙණ නගමින් බිඳී ගියා.
” එනව ගෙදර යන්න. මට කිසි දෙයක් එපා. ඔය බේත් කෂාය බීල ආයෙ ඕක නැගිට්ටුවන්න බැරි විත්තිය මං දන්නවා.”
” උඹ ළමය ඉස්සරහ කතා කරන්නවත් දන්නෙ නැති නැහැදිච්චි ගෑණියක්”

” පුතේ .. මට ඔයා ගැන දුකයි. ගෙදර යන්න. මම සල්ලි එවන්නම්’

සිරිමල්ට මේව බර වැඩියි. ගල ගැහිල බලන් හිටියා.

අම්මයි පුතයි හිස් අතින් ගෙදර ආවා.

( මතු සම්බන්ධයි )

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 2

දෝන කුසුමාවතී – දහවන කොටස


කුසුමාවතී රත්නපාල සොයා ගෙන බක්කර කඩේට ගියේ එදා විල්සන් දුන්නු සල්ලි වලින් කඩේ ණය පොතෙන් ටිකක් හරි ගෙවා දාන්න හිතාගෙන. අපරාදෙ කියන්න බැහැ පොතේ ණය වලින් වැඩි හරියක් රත්නපාල කපා ඇරල තිබුණා.
” කුසුමෙ මොකද මේ ගමේ මිනිස්සු කියන්නේ පිචර් බලන්න ගිහින් හිටිය කියල කා එක්කද ?”
” මං වෙන කවුරු එක්ක යන්නද ? එදා අපි ගිය එක කවුරු හරි දකින්න ඇති”
” ඒක මිසක්”

” අද එන්නද ගෙවල් පැත්තෙ?”
” අර මක්කටද ?”….කුසුමාවතී ළමිස්සියක් මෙන් කෝමල හිනාවක් දැම්ම. ඊ ළඟට කොණ්ඩ කරලෙ අග්ගිස්ස හප හපා..
” එන්න.. දොළහ පහුවෙලා… අම්මලත් නෑ.. අයියලගෙ ගෙදර ගිහින්”

කුසුමාවතී සිරිමල්ගෙ ඇඳට ගිහින් ඔහුට තුරුලු වී නිදි කරවන්න උත්සාහ කළා. මොන පිස්සුද ? සිරිමල් ඒ නැලවෙන වයස පහු කරල. වයසට වඩා කුරුවල් වෙලා. සිරිමල් බොරුවට නින්දට වැටුනා. බොරුවට නිදා ඉන්න මිනිහා ලේසියෙන් ඇහැ අරින්නෙ නැහැනේ.
චිමිණි ලාම්පුව නිවල තිබුණත් කොහෙන්දෝ ආ එළිය රැල්ලක් කාමරේට වැටිල තිබුණ. කුසුමාවතී සීරුවට දොර ඇරගෙන එළියට ගියා. හෙවනැලි දෙකක් කාමරේට ආවා. කිසි හැල හොල්මනක් නෑ. සිරිමල්ගෙ පපුව ඩිග්-ඩිග් ගෑවා.
” කවුද අම්මේ.. ආවේ ?”
” කවුරුවත් නෑ පුතා.. ඉන්න මං ලාම්පුව පත්තු කර ගෙන එන්නම්” කුසුමාවතී කුස්සියට ගිය අතරේ සිරිමල් ඇඳෙන් නැගිට අම්මගෙ ඇඳයි අල්මාරියයි තියන තැන බිත්තිය අත ගෑවා. සිරිමල්ට අත ගෑවුනා මවිල් තියෙන බඩක් හරි පපුවක් හරි.
” අම්මේ…හ්.. මෙතන කවුද ඉන්නවා…”
” පුතා හොඳ පුතානෙ ..කෑ ගහන්න එපා. ඒ කඩේ මාමා”
” ඉතින් ඇයි මෙහේ ?”
” කඩේට පොලිසියෙන් පැනල. හොර අරක්කු තියෙනව කියල කවුදෝ පෙස්සම් ගහල. පොලිසියට බයටයි ඔය හැංගෙන්න මෙහාට ආවෙ”
” පාල… ඔයා දැන් යන්න. පොලිසිය දැන් ගිහින් ඇති”

සිරිමල් දිග සුසුමක් හෙලල, ඉකි ගගහ නින්දට වැටුනා.
” වේසිගෙ කොල්ල” රත්නපාල සාප කරමින් යන්ට ගියා.
********************************************************

සිරිමල්ගෙ කුඩා සිතට දැනුනේ පුදුම පාළුවක්. හිස් බවක්. එයා එයාගෙ සම වයසෙ යාළුවන්ගෙ ගෙවල් වලට ගිහින් තියෙනව. යාළුවන්ට තියෙනව නිදා ගන්න වෙනම කාමරයක්. එයාල ඒව ලස්සනට තියන් ඉන්නව. එයාලගෙ දෙමාපියනුත් හරි වෙනස්. කතා බහෙන් – හැසිරීමෙන්.
සිරිමල් හිතුව ගෙදරින් පැනල යන්න. පැනල ගිහින් ගෙදරක වැඩ කාරකමක් වගේ රස්සාවක් කරනව කියල. ඒත් පත්තරේ එයාගෙ වයසෙ අයට රස්සාවල් තිබුණෙ නැහැ.

ආයෙම හිතුව පැනල ගිහින් පන්සලක මහණ වෙන්න. ඒත් රෑට බඩගින්නේ ඉන්නෙ කොහොමද ? රත්නායකල , අබේකෝන්ල කියන්නෙ ඒවයෙ ලොකුහාමුදුරුවො පොඩි හාමුදුරුවන්ට කුණුහරප කරනවලු. මේව ගැන කාගෙන් අහල දැන ගන්නද ? ඇරත් මහණ උනාම කොහොමද අර ලස්සන ඇන්ටිල ඇඳුම් නැතුව ඉන්න පින්තූර පොත් බලන්නෙ? ලොකු උනාම කොහොමද ඒවගෙ ඇන්ටිල එක්ක පොටෝ ගහන්නෙ? අර අම්මා බලන පොත්වල තියෙන දේවල් කරන්නෙ ?

සිරිමල් උදේට ඉස්කෝළෙ ගියා. හවසට ගෙදර ආව. යන්නන් වාලේ ඔහේ ගියා. කවුරුවත් ඇහුවෙ නෑ අද මොනවද ඉගෙන ගත්තෙ කියල. මෙතෙක් දවස් පන්තියේ පළවැනියා වුනු සිරිමල් මෙදා පාර පස්වැනියා.

ඇයි මට මහින්දගෙ තාත්තා වගේ තාත්තා කෙනෙක් ලැබුණෙ නැත්තේ? ලක්ෂ්මන්ගෙ තාත්තා වගෙ කෙනෙක්?

මහින්ද ගෙ තාත්තා පඩයක් ඇරියා.
” චිහ්.. ජරා වැඩ කරනව. ළමයත් හැදෙන්නෙ ඔයා විදියට තමයි. මහින්දගෙ අම්මා විහිළුවක් කළා.
මහින්ද තාත්තට ” පඩයා” කීවා.
” ඔහොම හිටපං පඩයා කවුද කියල පෙන්නන්න” මහින්දගෙ තාත්තා මහින්ද පසු පස පැන්නුවා. මහින්දට හිනාව නවත ගන්න බැරි තරමට කිති කැව්වා. හැමෝම හිනා උනා.

අනික් යාළුවා ලක්ෂ්මන්.
” හරි කියපන් බලන්න උඹල ඉස්කෝලෙ ගිහින් මොනවද ඉගෙන ගන්නෙ කියල… ඔන්න මම ප්‍රශ්නයක් අහනවා”
” කුකුළෙක් වැටක් උඩට නැගල උතුරු දිශාව බලා ගෙන බිත්තරයක් දාන්ව. බිත්තරේ වැටෙන්නේ මොන දිශාවටද ?”
” හූ… හූ.. කුකුළො බිත්තර දානවද ?” අපි මර හඬ දීල හිනා වුනා.

ඇයි මට ඒ වගේ තාත්තෙක් නොලැබුණේ ?

********************************************************

බක්කර කඩේ රත්නපාල මාමා දවසක් ගෙදර ආවා. බයිසිකළේ. කුසුමාවතීට මොනවද කිව්වා. කුසුමාවතී අඬන්න පටන් ගත්තා. රත්නපාල බඳින්න යනවා. කැකිරාවෙන්. ගුරුවරියක්ලු.
” අපි සහෝදරයො වගෙ ඉම්මු”
” මුලදි මෙහෙම කරල දැන් කොහොමද සහෝදරයෝ වාගෙ ඉන්නෙ” කුසුමාවතී ඇඬුම් අතරින් කීවා.
සිරිමල් බයිසිකළේ බාර් එක අස්සෙන් කකුල දාල පදින්න උත්සාහ කළා.

********************************************************

” පුතේ අපි හොඳ වැඩක් කරන්න ඕන. අපි ලියුමක් ලියමු. මම ලියල දෙන්නම්. ඔයා ලියන්න ඔයාගෙ අත් අකුරෙන්”
” ඒ ඇයි?”
” මගේ අත් අකුරු අඳුර ගනී”
බක්කර මාමා ගේ නැන්දා උගන්වන ඉස්කෝලෙට යවන්න අම්මා ලියා දුන්නු ලියුම සිරිමල් එයාගෙ අත් අකුරෙන් අපූරුවට ලිව්වා.

තාත්තා ගෙදර එන්නෙත් නෑ. මට අම්මා තරහ කර ගන්න බෑ.. අම්මා තරහ වෙලා මාව දාල ගියොත් ?.. සිරිමල් කල්පනා කළා.

( මතු සම්බන්ධයි )

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 5

දෝන කුසුමාවතී – නමවන කොටස


“ඩිෂුම්….ඩිෂුම්..”
සිරිමල් තනිවම කාටදෝ පහර දුන්නා. බිම ඇද වැටුනා. ආයෙම නැගිට පහර එල්ල කළා. කෙසෙල් පැලයකට පා පහරක් එල්ල කළා.
” ඩිෂුම්… ඩිෂුම්..”
බේබිනෝනා තම මුණුබුරාගේ සුරතල් විලාශයන් බලා ගෙන හිටියා.
“මොකද පුතේ කරන්නේ?”
” ආච්චි අම්මේ මම තමා ගාමිණී පොන්සේකා..”
“කවුරූ…?”
“අපි බලපු පිචර් එකේ ගාමිණී තනියම හතර දෙනෙකුට ගහනවා… දුවන්ට… ඩිෂුම්… ඩිෂුම්”
“මොන පිචැර් එකේද?”
“අම්මයි,මමයි ලයනල් අන්කලුයි ගිය සතියේ බලපු එක”
“ඩිෂුම්”
එහෙනම් මේ ගමේ උන් කියන කතාව හරි. කුසුමාවතී සිනමාහලකට ඇතුළු වෙනවා ගමේ එකෙක් දැකල තියෙනවා.
” ආච්චි අම්මේ… ඒ අන්කල් හරී හොඳයි”
********************************************************
ගේ ළඟ හෝල්ට් එකේ බස් එකක් නැවැත්තුවා.
“ආං තාත්තා එනවා”
සිරිමල් ගෙට දිව ගියා.
විල්සන් මේ ගෙදර එන්නේ අවුරුද්දකට විතර පස්සෙ. කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටියක් පිරෙන්නම අඹ . කරත්ත කොළොම්බන්.
“අඹ ඉදෙනකන් හිටියද ගෙවල් දොරවල් මතක් වෙන්න ?” කුසුමාවතී මවා ගත්තු සිනාවකින් ඇහුවා. විල්සන් රත්තරං දත යාන්තමට පෙන්නලා හිනා උනා.
” ආ.. මේ සල්ලි ටික අරන් තියන්න වියදමට”
” අම්මේ.. අපි පෘට් සැලඩ් හදමු…”
කුසුමාවති විගැහින් සිරිමල්ගෙ කට වැහුවා.
තවත් රාත්‍රියක් උදා උනා. සිරිමල් ජනේලය ළඟ සුපුරුදු ඇඳේ. අම්මයි-තාත්තයි එහා ඇඳේ. අද සිරිමල්ට සතුටුයි. හෙට ඉස්කෝළෙ ගිහින් කියන්න ගොඩක් දේ තියෙනව. තාත්ත ආවා. අඹ ගෙනාවා. ඒත් සිරිමල්ට නින්ද නම් ආවේ නැහැ. අදත් කවුරුහරි ජනේලෙට තට්ටු කරයිද ? අම්ම දොර ඇරගෙන එළියට යයිද ? තාත්ත , ගාමිණී පොන්සේක වගේ ජනේලෙට තට්ටු කල අයත් එක්ක පයිට් කරයිද ? ඒ වගේ සිතිවිලි ගොඩාරියක්.
කාමරේ ලාම්පුව නිවල තිබුණට කොහෙන්දෝ ආ එලියක් කාමරේට වැටිල තිබුණ.
“නිකම් ඉන්න… ළමයත් තාම නිදි නෑ.” රහසෙන් නමුත් සැරෙන් අම්මා කී දේවල් සිරිමල්ට හොඳට ඇහුනා.
සිරිමල් හිස් කෙලින් කරල ඒ දිහාව බැලුවා. තාත්තා අම්මගේ අතක් වැරයෙන් අල්ලා ගෙන පොර බදන බවක් සිරිමල් දැක්කා.
සිරිමල්ට කෑ ගැස්සුනා. ” අම්…මේ…හ්”
” අම්මේ.. මේ මිනිහ මං මරන්න හදනව..” කුසුමාවතී අල්ලපු කාමරේට ඇහෙන්ට කෑ ගැහුවා.
” තිරිසන් වැඩ කරනවා. පොඩි එකත් ඉස්සරහ පිට.. පුතේ උඹ මේ කාමරේට වරෙන්..”
සිරිමල් කොට්ටෙත් ඇදගෙනම ආච්චි අම්මා සහ සීයා ඉන්න අල්ලපු කාමරේට දිව්වා.
සිරිමල් අවදි වෙන විට අම්මත් තාත්තත් අවදි වෙලා. කවුරුවත් ඉකුත් දා රෑ සිදු වූ දේවල් ගැන කිසිවක් කතා කළේ නෑ.
” පුතේ.. තාත්තගෙන් අහන්න.. කවදද යන්නෙ කියල”
පුතා තාත්තගෙන් ඇහුවා.
“ඒක තමා.. මං එනවට කැමති නෑනෙ. ආවම කවදද යන්නෙ අහනවා. එන්නැති කොට වැඩ කරන තැනට හොයන් එනවා. පුදුම කරුමයක් මේක”
විල්සන් තවත් දවස් දෙකක් ඉඳල ආපහු ගියා. ආයෙ කවද්ද එන්නෙ කියලා කවුරුවත් ඇහුවේ නැහැ. අඩු තරමින් සිරිමල්වත්.

********************************************************
” අම්මේ මං කොහොමද මේ ගෙදරට ආවෙ ?” දවසක්දා සිරිමල් ඇහූ ප්‍රශ්නෙට ඈ කීවේ, අපිට පුතා සුරංගනාවියක් ගෙනත් දුන්නා කියලයි.
දෙවි කෙනෙක් ගෙනත් දුන්නා. රෝස කැලෙන් ඇහින්දා වගේ කතා පිළිගන්න සිරිමල් තව දුරටත් පොඩි එකෙක් නොවේ. ගමේ ඉස්කෝලෙ 5 වැනි පන්තියේ. වයස අවුරුදු 10 යි. එකම පන්තියේ පේල් වෙවී හිටපු ඇට්ටර කොල්ලො කියල දුන්නෙ පොඩි ළමයි එන්නෙ අම්මගෙ බඩ අස්සෙන් කියලයි. ඒත් බඩ ඇතුළට යන විදිය ගැන පැහැදිලි අදහසක් තවම ලැබුණේ නැහැ.
ඒ කොයි හැටි වෙතත් තම මව වෙනත් පිරිමි සමඟ බයිස්කෝප් බලන්න යන එක නම් වැරදි වැඩක් බව සිරිමල්ට තේරුම් ගොස් හමාරයි. ඒත් තාත්තා ගෙදර එන්නෙත් නැහැ. අම්මා තරහ කර ගෙනත් බැහැ.
දවසක් අම්මයි අන්කලුයි එක්ක සිරිමල් බයිස්කෝප් එකක් බලන්න ගියා. පස්සෙ කෑම කන්න වෙනත් හෝටලයකට ගියා. එතන අන්කල්ගෙ තවත් යාළුවො කීප දෙනෙක් හිටියා සෝඩා දාල සැර බීම බිබී.
” අම්මේ මට රුපියලක් දෙන්න. මට ගෙදර යන්න ඕන”
කුසුමාවතී ඇස් උඩ තියා ගත්තා. අම්මා ගෙන් රුපියලක් උදුරා ගත්තු සිරිමල් තනිවම බස් එකේ නැගල ගෙදර ආවා.
එදා රෑත් කවුදෝ ජනේලෙට තට්ටු කළා. වෙලාව කීයද කියන්න බැහැ. ආච්චි අම්මත් සීයත් එහා කාමරේ තරඟෙට ගොරවනව. අම්ම දොර ඇර ගෙන එළියට ගියා. සිරිමල්ට තව දුරටත් මේක දරා ගන්න බැහැ.
සිරිමලුත් ඉස්සරහ දොර ඇර ගෙන එළියට ගියා.
” අම්මේ මට චූ බරයී…”
අම්මා දර මඬුව පැත්තෙ ඉඳල සිරිමල් දිහාවට ආවා. කිසිවක් පැහැදිලිව නොපෙනෙන අඳුරක් තිබුනත් ඒ තිත්ත කරුවල නොවේ.
” හා.. චූ කරල යමු නිදා ගන්න . මාත් මේ චූ කරන්න ආවේ”
සිරිමල් ඉස්සර කර ගෙන කුසුමාවතී ගෙට ගියා. සිරිමල්ට විශ්වාස නෑ අම්ම මොකද්ද ඇඳන් හිටියේ කියල. සිරිමල් ආයෙම හැරිල බැලුව.
” යං .. යං.. ඔහොම යං”
********************************************************
එදා වත්තෙ කාවල්කාරයා නිවාඩු. බාලන්ට තමා මුර වැඩේ කරන්න උනේ. දෙකට කඩන තුවක්කුවත් කරේ එල්ල ගත්තු බාලන් වත්ත අයිනේ පාර දිගේ මහ පාරට ආවෙ ගෙදරට ගිහින් තේ කෝප්පයක්වත් බොන්න හිතා ගෙන.
රෑ මැදියම වගේ වෙලාව. කුසුමාවතිලයි ගේ පැත්තෙ ඉඳන් ඡායාවක් පාරට ඇදෙනවා. බස් හෝල්ට් එක දිහාවට. තුවක්කුවක් තියෙන කොට කාටද බය. කිට්ටු කරල බැලුව. කලිසම්කාරයෙක්. ගමේ කෙනෙක් නෙවේ. බාලන් කෑර හූරල තුහ් ගාල කෙල ගැහුවා.
” මහත්තය කවුද ? මොකද මේ වෙලාවෙ?”
” මං මේ විල්සන් අයියගෙ පණිවිඩේකට ආව.. දැන් ආපහු මාතලේ බස් එක අල්ල ගන්න තියෙනව”
” මං මේ ඇහුවෙ මීට කලින් දැකල නැති නිසා”
( මතු සම්බන්ධයි )

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

දෝන කුසුමාවතී – අටවන කොටස


දැන් සිරිමල්ට පහක්. අවුරුදුම පහක්. සිරිමල් ටවුමේ ආගමේ ඉස්කෝළෙ හෝඩියේ පන්තියේ. කියවීමට-ලිවීමට-කියවන විට ලිවීමට සිරිමල් දැක්වූයේ පුදුම දස්කමක්.
සිරිමල් අතට අහුවුනු ඕනෑම දෙයක් කියවන්න පුරුදු උනා.
දවසක් අම්මගෙ කොට්ටෙ යට තිබිල සිරිමල්ට අහුවුනා අපූරු පොතක්. පිට කවරයක් තිබුණේ නැහැ. සමහර පිටුත් ගැලවිලා ගිහින්. ඒකෙ තිබුණේ සිරිමල්ට තේරුම් ගත නොහැකි පුදුම දේවල්. මේ අන්කල් කෙනෙකුගෙයි – ඇන්ටි කෙනෙකුගෙයි කතාවක්.
” එපා ඕව කියවන්න. ඕව තියෙන්නෙ ලොකු අයට” කුසුමාවතී පොත උදුරා ගෙන මෙට්ටෙ යට ගැහුවා.

“අපි හෙට ගමනක් යමු.”
සිරිමල් බයිස්කෝප් බලන්න ආසයි. ශාලාවේ පිටුපස බිත්තියේ හතරැස් සිදුරකින් එන එළිය ධාරාවක් ඉස්සරහ රෙද්දකට වැටෙනවා. සිරිමල්ට හිතා ගන්න බැරි වුනා අර එළියෙන් කොහොමද රූප මැවෙන්නේ කියල.
පළවැනි බෙල් එක වැදෙන කොට ශාලාව අඳුරු උනා. වටේට තිබුණු දොරවල් වැහී ගෙන වැහී ගෙන ගියා.
අම්මගෙ එහා පැත්තෙ සීට් එකට කවුදෝ කෙනෙක් ඇවිල්ල වාඩි වුනා. ශාලාවට යන්තම් එළිය වැටෙන වෙලාවක් බලල , සීට් එකේ ඉස්සරහට වෙලා සිරිමල් හොරෙන් බැලුවා කවුද ඒ කියල. කවුද අන්කල් කෙනෙක් අම්මගෙ උරිස්ස සිඹගෙන ඉන්නා හැටි කුඩා සිරිමල් නිරීක්ෂණය කළා.
බයිස්කෝප් එක ඉවර වෙලා තුන් දෙනාම ගියා කෑම කන්න ඔර්ලෝසු කණුව ළඟ තියෙන මුස්ලිම් හෝටලයට. ඒකෙ කාමරත් තියෙනවා. අන්කල් බිත්තියේ තිබුනු කුඩා බොත්තමක් එබුවා. සුදු ඇඳගත්තු වේටර් කෙනෙක් ආවා.
පුංචි පුංචි දීසි වලට නොයෙක් එලවළුත් , මස් මාළුත් ලොකු තසිමකට බතුත් ගෙනැත් තිබ්බා. අහසේ නිල් පාට පිඟන් වලට තුන් දෙනාම බත් බෙදා ගත්තා.

සිරිමල් ගොඩාක් ආසා කලේ අන්තිමට ගෙනැත් තිබ්බ පැපොල් වැඩියෙන් දමාපු ෆෘට් සැලඩ් එකට.
” මේ අන්කල් හොඳයි නේද පුතා” ? අම්මා ඇහුවා.
අන්කල් දිග කළිසම් අඳින කෙනෙක්. එයා අපේ තාත්තා උනා නම් කොච්චර හොඳද ? සිරිමල් පහුවදා ඉස්කෝලෙ ගිය ගමන්ම යාළුවන්ට කීවේ අම්මයි තාත්තයි එක්ක බයිස්කෝප් එකක් බලන්න ගිය විත්තිය.
සිරිමල් අම්මගෙ උණුසුමට ආසයි. කුසුමාවතී සිරිමල් තුරුලු කර ගෙන නිදා ගත්තා.
” අම්මේ.. කවුද අම්මේ ඒ අන්කල්?”
” ඒ… අම්මත් එක්ක එකට ඉස්කෝලෙ ගිය එක්කෙනෙක්”
” අපි ආයෙ යන්නෙ කවදද?”

තම මව හංගා ගෙන කියවන පොත් හොරෙන් බැලීමෙන්ද , අම්මා මිතුරියන් ගෙන් ඉල්ලා ගෙන එන ෆිල්ම්ෆෙයාර් වගේ සඟරා වල බාගෙට හෙළුවෙන් ඉන්න ලස්සන ඇන්ටිලාගේ රූප දැකීමෙන්ද සිරිමල්ගේ සිතේ කුතුහලය මිශ්‍ර වුනු මිහිරක් වැඩෙමින් තිබුනා.
ඒ වගේ සඟරාවක ජංගියකින් සැරසුනු රූමත් නිළියගේ රුව දුටු කුඩා සිරිමල් එම ඇඳුම තම මවට සිතෙන් අන්දා රස විඳීමට පෙළඹුනා.

අම්මේ .. අර කුරුල්ලා රතු පාට උනේ කොහොමද ? කුරුල්ලො පියාඹන්නෙ කොහොමද ? අර සමනල්ලු එන්නෙ කොහෙ ඉඳලාද ? වගේ වෙනත් ළමා ලපැටියන් අහන ප්‍රශ්න වෙනුවට සිරිමල් තම මවගෙන් ඇහුවේ;
” අම්මේ.. අර අන්කල් අපි එක්ක බයිස්කෝප් බලන්න යන්නේ ඇයි?”
” ඒ අන්කල්ට බබාල නැද්ද ?”
” ඇයි තාත්තා ගෙදර එන්නෙ නැත්තෙ?” වගේ මුහුකුරා ගිය ප්‍රශ්න වැලක්.

රාත්‍රිය නිහඬයි. යාන්තමට හඳ පායලා තිබුණා. අන්තිම බස් එක ගේ ළඟ නැවැත්තුවා. සිරිමල්ගේ උගුර කට වේළිලා. සිරිමල් හිතුවා හරි. ජනේලයට හිමින් තට්ටු කරන හඬක්. අම්මා ජනෙල් පියන ඇරියා. කිසි දෙයක් පැහැදිලි නෑ. සිරිමල්ගෙ පපුව ඩිග්-ඩිග් ගා ගැහුනා. මොහොතකින් ජනෙල් පියන වැහුනා. හඬ නොනැගෙන ලෙසට සීරුවට දොර ඇරිය කුසුමාවතී එළියට ගියා. සිරිමල්ට ඕන වුනා මොකද වෙන්නේ කියල බලා ගන්න. ඒත් සිරිමල් කරුවලට බයයි.

විල්සන් ගෙදර එන එක අඩු කළා. ඒ වෙනුවට පඩි ගත්තාම යම් මුදලක් මනි ඕඩරයකින් කුසුමාවතීට එව්වා.

” අපි යමු පුතේ තාත්තා බලන්න.”
නිවස තුල සිදුවන අමුතු දේවල් නිසාද , තාත්තා ගෙන් සුරතලයක් නොලැබීම නිසාද , බයිස්කෝප් බලන්න එක්ක යන- රස කෑම ජාති අරන් දෙන ආගන්තුක අන්කල්ගේ ආගමනය නිසාද සිරිමල් තුල තම පියා කෙරෙහි ඇති වෙලා තිබුණේ අප්‍රසන්න හැඟීමක්.

කුසුමාවතී සහ සිරිමල් දඹුල්ලට ආවා. විල්සන් සේවය කල කන්තෝරුවට ගියා. කෙළින්ම ගිහින් cc මහත්තයා හම්බ උනා.

” සර්.. මම මෙහෙ වැඩ කරන විල්සන්ගෙ පවුල..මේ පුතා. එයා මාස ගාණකින් ගෙදර ආවෙ නෑ. තොරතුරක් නැති නිසයි බලන්න ආවෙ.”
කුසුමාවතී දෙස ඉහළ සිට පහලටත් , පහල සිට ඉහළටත් බැලූ cc මහත්තයා,
” මිනිහ ගෙදර වියදමවත් එවනවද ? මාත් නිතරම කියනවා ගෙදර ගිහින් එන්න කියල. රේස් දාන්න පුරුදු වෙලා.. අද රෑ වැඩ.. මෙලාට ඇති කාමරේ. මම කියන්නම් යන විදිය..”

කුසුමාවතියි සිරිමලුයි විල්සන්ගෙ නවාතැන හොයා ගත්තා. කාමරයේ බඩු මුට්ටු කියා කිසි දෙයක් නෑ. බූමිතෙල් ලිපක්.. අපිරිසිදු හැලි වලං කීපයක්.. අඬුව කැඩුනු කෝප්පයක්, පොතු ගැලවුනු පිඟානක් සහ කිලිටි රෙදි ….

යාබද නිවසේ සිටි දෙමළ කාන්තාව ඔවුන් වෙතට ආවා.
” විල්ෂන් අයිය යන්න එති ටවුමට ඕ ලෝන් දාන්න.. මේ පවුලද ?”
” විල්සන් ගෙදර එන්නෙ නෑ.. ඒකයි බලන්න ආවෙ ”
” එයාට වෙන ගේණි ඇති”
” නෑ .. එක නං වෙන්න බැහැ කොහොමවත්”

( මතු සම්බන්ධයි )

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 2

දෝන කුසුමාවතී – සත්වන කොටස


අවුරුදු දෙකක්ම ගෙවිලා ගියා. ගොළුබෙළි වේගෙන්. රස්සාවක් නැති මිනිහෙකුට අවුරුදු දෙකක් කියන්නේ මොන තරම් දිග කාලයක්ද ? රස්සාවකුත් නැතුව බින්න බැහැපු මිනිහෙකුට තව කොහොමට හිටීද ?

බබානිස් වත්තේ කිතුල් ගස් දෙකක් මැද්ද. පැණි සහ හකුරු වලට කියල. ඊට අමතරව ටිකක් පැහෙන්ටත් ඇරිය.
” පුතේ යමුද වත්ත පල්ලෙහට ටිකකට. ඔය ඩිංගිත්තක් ගත්තට අපා ගත වෙන්නෙ නෑ”
විල්සන් තම මාමණ්ඩියත් සමඟ දොඩමළු උනා. ජාතක කතා – අභිධර්මය වගේ දේවල් එක්ක. මතේ ටිකක් අඩු උනාම කුසුමාවතීගේ කොණ්ඩෙ කරල් දෙකක් වෙන්ට ගොතලා; සිරිමල්ගෙ බණ්ඩියට හාදුවක් දීල රත්තරං දත යාන්තමට පෙනෙන විදියට හිනා උනා.
කුසුමාවතීට රා ගඳ වැදිලා.
” එච්චරයි දැන් අඩු”

මාමණ්ඩි එහෙම උනාට නැන්දම්මා – බේබි නෝනාගෙන් කිසි බුරුලක් ලැබුනේ නැහැ විල්සන්ට. සමහරදාට කම්මැලිකමේ ඉන්ටම බැරි උනාම විල්සන් යනව වත්ත පහලට උදළු කෙටියත් අරන්. ඒත් බේබිනෝනගෙ අවසරයක් නැතිව වත්තේ තුත්තිරි ගහක්වත් අල්ලන්ට තහනම් විල්සන්ට.

කුසුමාවතීල ගනු දෙනු කෙරුවේ බක්කර කඩෙත් එක්ක. දැනට අවුරුදු කීපයකට ඉස්සර නම් ගනු-දෙනු තිබුණා. දැන් නම් ගනු විතරයි. බක්කර කඩේ අයිතිකාරයා රත්නපාල. අවිවාහකයෙක්. මනමාලයෙක්. කුකුළෙක්.
” කුසුමේ.. පොතේ ගාන වැඩි වේගෙන යනවා. කවදද මේවා ගෙවන්නේ. මාත් බඩු ගන්නේ සල්ලි වලට”
” අනේ මුදලාලි.. සේරම එක පාරට ගෙවල දාන්නම්. අපේ එක්කෙනාට ඇරියස් හම්බු උනාම”
” උඹේ මහ අමුතු පාටක් තියෙන්නෙ. විල්සන්කාරය නං පිං කඳක්”
” අනේ එයාගෙ පින !”
” ඇයි මොකද ?” රත්නපාල ටිකක් කිට්ටු වෙලා ඇහුවා.
” එයාට මෙන්න වගේ අසනීපයක් තියෙන්නෙ” කුසුමාවතී රිවිදින පත්තරේ කොටසක් නියපොත්තෙන් රවුම් කරල පෙන්නුවා.

” හෙට මං වරුවෙන් වහනවා.. බඩු ගේන්ට යන්ට තියෙනවා. බබාට හෙම මොකවත් ගේන්න ඕන නම් මට පුළුවන් ගෙනත් දෙන්න.”

කුසුමාවතීට තේරුම් ගියා රත්නපාල මොකාටද එන්නේ කියල.
” මට පුළුවන් නම් හැලිබොරේන්ජ් එකක් ගෙනල්ල දෙන්න. ගාන පොතටම දාන්න”
” මට ඕක තේරෙන්නෙ නෑ. කොලේක ලියා ගෙන වරෙන්. හෙට 11 ට විතර”

රත්නපාල කඩේ වහලා.. තව එක ලෑල්ලයි වහන්න තියෙන්නේ. කුසුමාවතී රිංගුවා කඩේ ඇතුලට.
රත්නපාලට නින්දක් ගියා. ජීවිතේට එහෙම සැප නින්දක් නිදා ගෙන නැතුව ඇති.

” අම්ම්ප.. උඹ තමයි ගෑණි.. වරෙං මාත් එක්ක. අපි පැනල යමු. ඔවු. ඇත්තටම.. පොඩි එකත් අරං වරෙන්..”

කුසුමාවතියි විල්සනුයි නිදා ගත්තු කාමරේම ජනේලෙ අයිනට වෙන්ට පොඩි බූරු ඇඳකට මෙට්ටයක් දාල සිරිමල්ට නිදා ගන්න හදල තිබුණෙ. කුසුමාවතිගෙයි විල්සන්ගෙයි කායික සම්බන්ධතා දැන් නැත්තටම නැති තරම්. ඉඳල හිටලවත් එහෙං මෙහෙං අත පත ගෑවොත්..
” අනේ මේ.. මං අවුස්සල තියල බාගෙට නවත්තන්නෙ නැතුව නිදා ගන්න පැත්තකට වෙල”
කුසුමාවතිගෙ වචන පිහි පාරවල් වගේ.
” ඔය මොන කසාය බෙහෙත් බිව්වත් ඕක දැන් හරියන්නෙ නෑ. සුරුට්ටු ගන්දස්තාරෙ ඊට එහා”

බාලන් දවසක් ආව කුසුමාවතිලැයි ගෙදර. කුසුමාවතිගෙ දෑස් නොගැටෙන්න වග බලා ගත්ත. සිරිමල් බාලන් දිහා හැරි හැරී බැලුව. හුරතලේට හිනා උනා. ආයෙමත් දොර මුල්ලට ගිහින් මුකුලු කලා.
බාලන් දෑත දිගු කලා සිරිමල් වඩා ගන්න. ” චූටි මහත්තයා…”
සිරිමල් කිසි බයක් නැතුව බාලන්ගෙ ඔඩොක්කුවට පැන්න.
” පුදුමෙනුත් පුදුමයි.. ඔය ළමය එහෙම ලේසියෙන් කෙනෙක් ළඟට යන්නෙ නෑ”
බේබි නෝන එහෙම කීවා.

සිරිමල්ට අවුරුදු තුන වෙද්දි විල්සන්ට රැකියාව ලැබුණා. ඒ ස්තාන මාරුවකුත් එක්ක. දඹුල්ලට. මැලේරියා රජදහනක්. කුසුමාවතිලගෙ ගෙදර ඉඳල උදේ හවා යන්න එන්න බැරි නිසා විල්සන් දඹුල්ල ටවුමට කිට්ටුවෙන් කාමරයක් කුලියට ගත්ත.

විල්සන් සුමාන දෙකකින් ගෙදර ආවෙ නැහැ. 25 වෙනිදම එයි පඩිත් අරන්. කුසුමාවතී හිතුවා.

වෙලාව රෑ 10 ට විතර ඇති. අන්තිම බස් එකත් ගියා. ගේ ළඟ හෝල්ට් එකේ නැවැත්තුව. කුසුමාවතී හිතුවෙ විල්සන් ආවා කියල.
නෑ. කිසි හැල හොල්මනක් නෑ. සිරිමල්ට නින්ද ගිහින්. කවුදෝ ජනේලෙට නිය පිටින් තට්ටු කරන හඬක්. කුසුමාවතී ජනේලෙ ළඟට ගියා.
“කුසුම්……” මේ ලයනල්. චුට්ටකට ජනේලේ අරින්න.” කුසුමාවතීට ආයෙ නැතිවෙන්න අමුතු දෙයක් නෑ. ජනේලෙ ඇරුනා.
” කුසුම්..මට ඔයා නොදැක ඉන්න බෑ. ජනෙල් කූරු අතරින් දෑත යැවූ ලයනල් කුසුමාවතිගෙ අල්ලන්න පුළුවන් හැම දෙයක්ම අත ගෑවා.
” මං උඩුගොඩ බස් එකේ වැඩ කරන්නෙ. අම්මලාගෙ වදේට මං බැන්දා. මං ඉන්නෙ අපායක. දරුවො දෙන්නෙක් ඉන්නවා. මට ඕන ඔයත් එක්ක ටිකක් කතා කරන්න. ටිකක් එළියට එන්න.
” කවුරුවත් දකී..?”

සිරිමල්ට ඇහැරුනා. සිරිමල් පොඩි එකා උනත් මොකක් හරි අවැඩක් මෙතන සිදුවන බව ඌට තේරුනා. අඬන්න පටන් ගත්තා.
” යන්න.. දැන් යන්න.. පස්සෙ හම්බු වෙමු”
” අනේ කුසුම්..”
“යන්න කිව්වම අහලා. දරුවා අඬනවා. ඔයාගෙ දරුවො විතරද දරුවෝ?  පිං සිද්ධ වෙයි යන්න”

කුසුමාවතී හඬ නොනැගෙන්න ජනෙල් පියන වසා දැම්මා.

( මතු සම්බන්ධයි )

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 5

දෝන කුසුමාවතී – සයවන කොටස


නිල් පාට රුවල් නැවක පිංතූරයක් තියෙන සුදු පාට පළංගාන කුසුමාවතී අතින් බිඳී ගියා. ඒ හඬ අසා නැන්දම්මා කුස්සියට ආවා.
” හප්පොච්චියේ.. අවුරුදු දෙසීයක් පරණ පළංගාන. ඕක මට ලැබුණේ අපේ අම්මගෙන්. එයාට , එයාගෙ අම්ම දුන්නු එකක්”
” මේ සබන් වලට අත ලිස්සුව. මං හිතල කරපු එකක්යැ”
” එනකොට ගෙනාපුව නෙවෙයිනේ.. අනුන්ගෙ බඩු අත පත ගාන කොට ටිකක් පරෙස්සම් උනා නම් හොඳයි.” එහෙම ලොකු ඇණුම්පදේකුත් කියාගෙන..
” අත දම දම ඇවිල්ල මෙතන”… තව ලොකු දේකුත් කියා ගෙන නැන්දම්මා ගෙට ගියා.
” මට ඇහුණ ඔය අම්ම කියාපු එක.. දෑවැදි ගෙනාවෙ නෑ කියලද ඔය කියන්නේ..?”

” අපි දන්න අඳුනන මුදලාලි කෙනෙකුගෙන් හොඳ යෝජනාවක් ඇවිල්ල තිබුණේ.. හොඳ දෑවැද්දකුත් එක්ක එයා ගේ දුවට.. අර පියවතීගේ බල කිරීමට මේකට කැමති උනා මිසක්”
කුසුමාවතිත් කට පියා ගෙන හිටියේ නෑ..
” හපොයි.. දෑවැදිත් අරන් එන්න වටින මිනිහා…”
” ඇයි අපෙ එකාගෙ මොනවද අඩු පාඩු .. ඔය වගේ නිවිච්ච ගති ගුණ තියෙන එකෙක් මේ අහල ගං හතකවත් නැතුව ඇති”
” ගතිගුණ හොඳ වැඩියි.. ඒකයි තියෙන ප්‍රශ්නේ..”

කතාව තුනී වෙලා ගියා. තවත් දවසකට කොණක් ඉතිරි වෙන්න ඇරලා.

කුසුමාවතී වමණය කරනු අසා දුකට හා සන්තාපයට පත් නැන්දම්මා ඇයට කරුණාවෙන් කතා කළා.
” මට ටිකක් කේන්ති ගියා.. අර පළංගානට වෙච්චි දේ දැක්කම. සැට් එකෙන් එකක් අඩු උනා කියන්නේ ආයෙ ඒකෙන් වැඩක් නෑ”

” අර කතුරු මුරුංග ගහේ මල් පිපිල යමරෙට. මං එළඟිතෙල් ටිකක් දාල මලවල ගන්නං. රතු හාල් බතට හොඳයි”
කුසුමාවතීටත් හිතුනා තමා කතා කළ වේගය වැඩියි කියා.

” මං නාගෙන ඇවිත්ම කන්නම්”
නැන්දම්මා , තම ලේලිය දිය නාන අයුරු කුස්සියේ ජනේලයෙන් බලා හිටියා.

හවස නැන්දම්මා නිදා සිටි වෙලාවේ ලක ලෑස්ති උනු කුසුමාවතී ගාලු පාර දිගේ තම සැමියා එන පෙර මගට ඇවිද ගියා.

මස් කඩේ , පාරට පෙනෙන්නට අලුත්ද පරණද කියා හොයා ගන්න බැරි හරක් ගාත් කීපයක්ද එළු ගාත් කීපයක්ද එල්ලුනා.
බිම් තට්ටුවක් මත කඳ හරහා බාගෙට කපන ලද ඌරෙකුගේ ශරීරයක්ද විකුණන්ට තිබුණා. මස් කඩේට යාව තිබුණේ මාටින්ගේ වින්කලේ..

” ෂූ… ෂූ”
කුසුමාවතී නැවතුනා.
” ඇයි නංගී හුළං ගහන්නද ? පැච් එකක් දාගන්නද ?”
” මයෙ මොකේට හුළං ගහන්නද ? මං බැලුවේ මස් කඩේ කවුරුවත් ඉන්නවද කියල.”
” නෑ.. මං නිකමට ඇහුවෙ.. විල්සන් අයියත් හුළං ගහන්න එන හින්ද ”
” ඔය අයියා අපේ එක්කෙනා දන්නවද ?”
” නංගිට මස් ඕනද ? ඉන්ට මං අරන් දෙන්නම්. නංගි ගියොත් දෙයි කටු ගොඩක්”
” එපා.. එපා.. මට මස් එපා. අපෙ ගෙදරට මස් මාංස ගේන්නෙ නෑ”
” හරි හරි මට දැං තේරුනා. ඔය කාලෙට ඔහොම තමයි.. අපෙ ගෑණි තරං මස් උයන්න දන්න කෙනෙක් මේ කිට්ටුව පාතක නෑ. මං හදවල එවන්නම්. මොන මස්ද ? ඌරු මස්ද ? හරක් මස්ද ?”
” ඌරු මස්….” ” එක්කොත් එපා. විල්සන් අයියගෙ අම්ම දකී..”
” හරි හරී.. මං එවන්නංකො හොර පාරෙන්”

නැන්දම්මා විල්සන් සමඟ මොනවද කුටු කුටු ගෑවා. කුසුමාවතී දැක්ක. ඒත් ඇහුනෙ නෑ.
” ඈ පුතේ.. මගුල් ගෙදර තිබුණේ ගිය මාසෙ නේද ? අර තුන් මාසෙක විතර බඩක් කොහෙන්ද ?”

” අම්මේ.. අම්මලා තනි වෙන නිසා මං ගෙදර ආවා. අම්මලා කරදර කළ නිසා මං කසාද බැන්දා. අම්මලාම කෙනෙක් හොයල දුන්නා. දැන් නැති ප්‍රශ්න හදන්නෙ නැතුව ඉන්න.. එහෙම ප්‍රශ්නයක් නෑ…”
” ඕන එකක් – මයෙ මොකෝ”

************************************
“අර මාටින්ගෙ පවුලට කියල වල් ඌරු මස් උයවගෙන කාල තියෙන්නෙ.. මොන අසප්පුරුෂයෙක් ඉන්නවද දන්නෙ නෑ කුසේ”
” අම්මේ .. විහාරමහ දේවිට මී වදයක් කන්න ඕන උනේ.. පිලව් කී දෙනෙක් මැරෙන්න ඇද්ද ? මොකද මෙයා ඌරා මරා ගෙන කෑවද ?”

” මට ඌරු මස් හොදිත් එක්ක අමු රෝස් පාන් කන්න ආසාවක් ඇති උනා. හොදි විතරයි කෑවෙ. අර කෑලි ටික තාම ඇති පිඟානෙ වහලා”
” මං ගෙදර ඉඳිද්දි මස් මාළු කෑවා.. මෙයා මට කිව්වද මස් මාළු කන්න එපා කියල. කීව නං මං නොකා ඉන්නවනේ..”
” ඔය මාටින්ල ආස්සරේට හොඳ අය නෙවේ”

” ඌරු මස් තියා උම්බලකඩ කෑල්ලක්වත් ගෙනා ගෙදරක්ද මේක ?”

” මං ගෙදර ගිහින් ඉන්නද ටික දවසකට. මේ වමණෙ ටිකක් නතර වෙනකන්?”
*************************

කුසුමාවතී ගෙදර ගිහින් නැවැත්තුවා. විල්සන් සුමාන දෙකකට සැරයක් කුසුමාවතී බලන්න ගියා. කුස මේරුවා බලා ඉඳිද්දී වගේ.
විල්සන්ගේ කන්තෝරුවට ඔඩිට් එකෙන් පැන්නා. කවුදෝ පෙස්සමක් ගහල. බඩු වගයක් අඩුයි. සප්ලයි එකේ මහත්තයෙකුයි , විල්සනුයි වැඩ තහනමකට ලක් උනා. දැන් ඒකට නඩු. කම්කරු උසාවියේ. කොච්චර කලක් යයිද කියන්න බැහැ. විල්සනුත් කුසුමාවතීලගෙ ගෙදරට ආවා. කුසුමාවතිගේ අම්මයි තාත්තයි එහා කාමරේ. ජයසේන- කුසුමාවතීගෙ අයියට ආණ්ඩුවෙන් ඉඩම් හම්බුවෙලා පදිංචියට ගියා පදවියට.
*********************

කුසුමාවතීට දරුවා ලැබුණා. පුතෙක්. අම්මයි බබයි හොඳ සනීපෙන්. අම්මගෙ පාට. තාත්තගෙ නහය-කට. කුසුමාවතී සැනසුම් සුසුමක් හෙළුවා. යාළුවන් ගෙන් ගමේ අයගෙන් තෑගි බෝග ලැබුනා. ප්ලැනල් රෙදි කෑලි..බේබි සෝප්.. බේබි පුයර, ගෙදර හැමෝම පාවිච්චි කළේ බේබි සෝප්.
රණසිංහ මුහන්දිරමලාගේ විල්සන්. ඒ විල්සන්ගෙ සම්පූර්ණ නම. බබාට නමක් දාන්න අකුරු හදාගෙන ආවෙ විල්සන්ගෙ පැත්තෙන්.
විල්සන්ලගෙ සාලෙ එල්ලල තිබුණා එංගලන්තෙ රජ පවුලෙ පිංතූරයක්. ගෑණියක් වෙනුවෙන් ඔටුන්න අත හළ අටවන ජෝජ් මහ රජ්ජුරුවෝ තමයි විල්සන්ගෙ තාත්තගෙ වීරයා. විල්සන්ගෙ තාත්තට ඕන උනේ ඉන්ග්‍රීසි නමක් දාන්න.
කුසුමාවතීගෙ අම්මට – තාත්තට නම් ඔන්න ඔහෙ ඕන එකක්.
කුසුමාවතීට තමා අන්තිම තීරණය ගන්න පුළුවන් උනේ.
” සිරිමල්” ඒක හොඳයි. රණසිංහ මුහන්දිරමලාගෙ සිරිමල්.. එහෙම කියන කොට නිකම් මහ මිනිහෙක් වාගේ. අපි දාමු රණසිංහ මුහන්දිරමලාගේ සිරිමල් රණසිංහ කියල”
හැමෝම ඒකට කැමති උනා.

එක අම්ම කෙනෙක් රණසිංහ මුහන්දිරමලාගේ සිරිමල් රණසිංහ කොරහේ නාවල , නිල් පාට ප්ලැනල් රෙදි කෑල්ලකින් වතුර මාත්තු කරල අනෙක් අම්මා අතට දුන්නා.
ඒ අම්මා ගම්මිරිස් ඇට දෙකක් හපලා සිරිමල්ගේ පුරුෂ සංකේතයට හුස්මක් පිම්බා.
කුසුමාවතී සිරිමල්ගේ බෙල්ලටයි බඩටයි මලකින් බේබි පුයර ටිකක් දාල , තට්ටේට ඕඩි කොලොන් ටිකකුත් දාල විල්සන් අතට දුන්නා.
විල්සන් නුහුරට බබා වඩා ගත්තා.

( මතු සම්බන්ධයි )

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 3

දෝන කුසුමාවතී- පස්වන කොටස


විල්සන්ලගෙ ගෙදර පිහිටා තිබුණෙ මොරටුවේ, ගාලු පාර අයිනෙමයි. ඒක කුලී ගෙයක්. කාමර දෙකයි , සාලෙයි, කුස්සියයි. වැසිකිළිය තිබුණේ ගෙට යාර විසි පහක් විතර ඈතින්. නෑමට එතරම් ගැඹුර නැති ළිඳකුත් තිබුණා.

සුරුට්ටු ගඳ හැම තැනම. විල්සන්ගෙ තාත්තා සුරුට්ටු බිව්වේ. විල්සන් නම් සමහර විට සිගරට් බොනව ඇති. එයාට සුරුට්ටු උරන්න දෙන්න නරකයි. එතකොට නාකියි වගේ. කටත් ගඳ ගහනව.

ලයනල් දවසක් සිගරට් එකක් බීල කුසුමාවතීගේ මූණට දුම් වලලු යැව්වා. “ඒයි.. යා.. එප්…පා අයියෝ..”
කුසුමාවතී ජීවිතේටම බයිස්කෝප් දෙකයි බලල තිබුනේ. එකක් තමා පන්සලේ බණ මඩුවෙ පෙන්නාපු බරව බයිස්කෝප් එක. අනික පාතාල භෛරවී.. දෙමළ එකක්. ගමේ කවුරුවත් දකී කියල දෙන්න දෙපැත්තෙන් ගිහින් නුවර වෙම්බ්ලි සිනමාහලේ බැල්කනියෙ ඉඳන් බැලුවේ.
ලයනල් එයාගෙ සීට් එකේ පාත් වෙලා කුසුමාවතිගේ උරහිසට මූණ ඔබා ගෙන මොනවද කියෙව්ව. රාම් රාඔ ගෙයි මාලතීගෙයි රංගනයට වශී වෙලා හිටි කුසුමාවතිට ලයනල් කී දේවල් ඇහුණෙ අතරින් පතර.
” මම විබාගෙ ඉවර වෙච්චි ගමන්ම රස්සාවක් හොයා ගන්න බලනව. මට ලංගමේට ගියෑකි. නුගවෙල ඩිපෝවෙ ලොක්කෙක් ඉන්නවා මගෙ දුර නෑයෙක්. අපි පැනල යමු. ගිහින් කසාද බඳිමු. ටික කලක් යනකොට අම්මලා කැමති වෙයි.”
බයිස්කෝප් එක ඉවර වෙනතුරු ලයනල් , කුසුමාවතිගේ අත මිරිකගෙන හිටියේ.

” නෝනෙට හොඳටම නින්ද ගිහින් තිබුණා. ගමන් මහන්සියට වෙන්ටෑ. මං ආයෙ මොකටද කියල කීද්දුවෙ නෑ”
විල්සන් රත්තරං දත පේන විදියට හිනා වෙලා කුසුමාවතිගෙ අතින් ඇල්ලුවා. ඊට පස්සෙ චිමිනි ලාම්පුව නිවා දැම්මා. පියවතී නැන්ද අඳින්න කියපු සිලික් ගවුම දැන්ම අඳිනවද ? නැද්ද ? කුසුමාවතී හිතුව.
මහ වෙලාවක් ගියේ නෑ. ගම හරහා දුවල ආව වගේ හති දැම්ම විල්සන් අනෙක් ඇලයට හැරිලා නිදා ගත්තා.

ඇයි දන්නෙ නැහැ එයාට එහෙම උනේ. එයා මගෙ අතින් ඇල්ලුවෙත් බයෙන් බයෙන් වගේ. හරියට මං එපා කියයි කියල වගේ.
එදා බාලන් ඔය ගාවදි තමන්ට බලාත්කාරෙන් කල දේ මීට වඩා කොච්චර සනීපද කියල හිතුන. බාලන්ගෙ හැඩි දැඩි බාහු වලට මිරිකී චප්ප උනු කුසුමාවතීට බයක් දැනුනේ නෑ. ඒක අමුතු මිහිරියාවක්. උණුහුමක්. හොඳ වෙලාවට අහල පහල කවුරුවත් හිටියේ නැහැ. කවුරු හරි බලා ගෙන හිටියා නම් වඩාත් හොඳයි කියල කුසුමාවතීට හිතුනා.
ගමේ ගියාම මං යනව බාලන් බලන්න. මං තරහ නෑ කියලත් කියනව.

කුසුමාවතියි , විල්සනුයි උදෙන්ම නා ගන්න ළිඳට ගියා. ළිඳ එච්චරම ගැඹුරු නෑ. විල්සන් වතුර බාල්දි හත අටක් ඇදල දුන්න. තවම අළුත් මනමාලිනේ කියල.

විල්සනුයි අම්මයි මොනවද කුටු කුටු ගෑව. ඒ මොනවද කියල ඇහුනේ නැහැ.

” උඹ අර පිරුවටේ අරන් තිබ්බද ?”
” ඒක පාවිච්චි කළේ නැහැ අම්මේ”
” උඹ මොනවත් දැක්කද ?”
” ඔව්.. එයාගෙ ගවුමේ. අර උදෙන්ම හෝදල දැම්මේ අප්පිරියයි කියල”
” දැන් ඒකිගෙ ඔළු ගෙඩියද පෙන්නන්නෙ අර මහ ගෑණිට?”
” මම ඕව එච්චර ගණන් ගන්නෙ නෑ”
” ගිහි ජීවිතේට ආවා නම් ගිහියෙක් වගේ හිතන්න කරන්න වෙනව”

” අම්මේ.. විල්සන් අයිය මොන වගේ රස්සාවක්ද කරන්නේ… ?
” ඒක ලොකු කන්තෝරුවක්.. අපේ පුතා තමා දවල්ට ඒක බලා ගන්නෙ. රෑට වෙන කෙනෙක් ඉන්නවා. දැක්කද අර යතුරු කැරැල්ලෙ ලොකු. අපේ පුතාගෙ බාරෙ තමයි වටින කියන දේවල් සේරම තියෙන්නේ”

විල්සන් සේවය කළ කන්තෝරුව පිහිටා තිබුනේ රත්මලානේ. වැඩට ගියේ බයිසිකලේ. එක දවසක් විල්සන් වැඩ ඇරිල එන වෙලාව අල්ලල කුසුමාවතී ගාලු පාර අයිනෙන් ඇවිද ගෙන ගියා.

” අම්මට සිරි.. අර කවුද බොල…?”
වින්කලේ බයිසිකල් රෝදයක ඇද අරිමින් හිටි මාටින් ඇහුවා..
” ඇයි බං අර.. තැපැල් කන්තෝරුව ඉස්සරහ ලැටිස් ගහපු ගේ..”
” ඉතින්?”
” ඇයි බං ඊයෙත් පැච් එකක් දා ගෙන ගියේ..”
” අර හීරළුවගෙ ගෑණිද ඔය? අප්පට සිරි.. මට හිතයි පොඩි බාසාවක් දාල බලන්න”
” පවු පුරව ගන්නෙ නැතුව ඉඳින්”

හරියටම වෙලෝනා එක ළඟදි විල්සනුත් , කුසුමාවතිත් එකිනෙකා මුණ ගැසුනා.
” මට ගෙදර ඉන්න කම්මැලියි… ආ එක හොඳ මදිද ?”
” ඒකට කමක් නෑ.. ඒත් ගවුම නෑඳ..සාරියක් පටලගෙන ආව නම් හොඳයි..”
විල්සන් , කුසුමාවතී බාර් පොල්ලෙ හරහට තියා ගෙන බයිසිකළේ පැද්දා.

රෑ අටට , අට හමාරට විතර ඇති. රෑ කෑමෙන් පස්සෙ විල්සන් සිගරට් එකකුත් පත්තු කරන් කාමරේට ආවා.
පළඟැටියෙක් චිමිනි ලාම්පුව වටේ කැරකි කැරකි හිටියා.
” මේ මොකද මේ “?
” මේ ගවුම තමා අපේ පියවතී නැන්දා මට කිව්වෙ මගුල් දා රෑට අඳින්න කියල. කොහෙද ? නින්ද ගියානෙ…”
” සේරම පේනවනෙ ඇතුල..”
” ඉතී…………..න් ,,”?

විල්සන් සාක්කුවෙන් දිලිසෙන කොළයකින් දවටපු බුල්ටෝ වගේ එකක් අරන් කටේ දා ගත්තා.
” කෝ මටත් දෙන්න ”
” මේක පිරිමින්ට විතරයි”
කුසුමාවතී දවටනය උදුර ගෙන බැලුවා. තඩි මහත අයෝමය පුරුෂයෙක් මස් ගොබ පුම්බ ගෙන ඉන්න පින්තූරයක්. ” ලේගියම්”
” ඕක කෑවාම වැඩි වෙලාවක් ඉන්න පුළුවන්. අපෙ වැඩ පොළේ එක්කෙනෙක් කීවෙ.”
” එහෙනං දෙකක් විතර කන්න” කුසුමාවතී කිව්වා.

චිමිනිය අස්සට වැටුනු පළඟැටියා අඬු පඬු උඩ දා ගෙන මොහොතක් දඟලලා කරවී නිහඬ උනා.
විල්සන් දෙපතුල් එකට හප්පා පිස දා ගෙන ඇඳට ගොඩ උනා.

මේ පිරිමි ගෑනු මත්තෙ මෙච්චර මොකට නැහෙන්න හදනවද ? ගෑණුත් එහෙමයි. මට නොදැනෙන උන්ට දැනෙන අමුතු සැපක් ඕකෙ තියෙනවද? පන්තියෙ හිටපු පැහිච්චි කොල්ලො කෙල්ලො වල් කතා රහසින් රස කර කර කතා උනා. මොන රසයක්ද ?

පහුවදා උදේ පුරුදු පරිදි විල්සන් රස්සාවට ගියා. වැඩිපුර මූණ දුන්නෙ නැහැ කුසුමාවතීට. වැරැද්දක් කරල අහුවුන පොඩි එකෙක් වගේ විල්සන් හැසිරුනේ. පියවතී නැන්ද හරියට හරි. දහ දෙනෙක් ගත්තොත් දහ විදියයි.

” මේ ගෙට වෙලා ඉඳින්. ඔය ගවුම් කොටෙත් ගහගෙන පෙර ගමන් යන්න ඕන නෑ. ඌ එන වෙලාවක එයි. පිරිමියෙක් නේ…තව ටික දවසක් යන කොට ඔය කම්මැලි ගතිය ඇරිල යයි. නැන්දම්මා කීවා.

ලයනල්ල මොනව කරනවද දන්නෙ නෑ. විබාග ප්‍රතිපල ආවද ? රස්සාවකට ගියාද ? ඒත් මට මොනාටද ඒව? මං දැන් කසාද බැඳපු ගෑණියක්.

හදිසියෙන්ම දවසක් බබානිසුයි , බේබි නෝනයි කුසුමාවතී බලන්න ආවා වැලිතලප වගයක් එහෙම හදා ගෙන.
” අනේ අම්මේ.. මං ටික දවසකට ගෙදර එන්නද ? එයා හොඳයි.. ඒත් මහ අමුතුයි.. මුල දවස්වල ටිකක් හොඳට හිටියා. මං වෙන පිරිමියෙක් දිහා බැලුවත් සැකයි.. කතා කළත් සැකයි…”
” උඹ ආවට කමක් නෑ. ටික දවසකට.. එත් එනවා නම් ඒ ළමයත් එක්කම වරෙං. නැත්තං කතා හැදෙයි උඹ දීගෙ ඇරිල ඇවිත් කියල”

( මතු සම්බන්ධයි )

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 10

දෝන කුසුමාවතී – හතරවන කොටස


කුසුමාවතී අළුත් කැදැල්ලක් හදන්න ඉගිල්ලිලා යන දිනය අත ළඟටම ආවා.

අද එයාලගෙ කෑල්ලෙ දළු කඩන දවස. වෙනද වගේම ආසාවෙන් කරුපයියගෙ දුව මාරිත් එක්ක කුසුමාවතිත් දළු කැඩුව. ඒත් එයාගෙ හිත නම් තිබුණෙ ගොඩාක් ඈත.

ෂා.. ෂා..බබානිස් උන්නැහේට පිස්සුද ? වට් අ මෑඩ්නස්? ඇයි දෝණි දැන්මම මැරි කරන්න හිතුවේ. තාම එග්සෑම් ඔක්කොම ඉවරත් නෑ නේද? ෂා.. ෂා. වට් අ මෑඩ්නස් !
වත්තෙ ක්ලාර්ක් රිටයර් වෙනව තව මාස කීපයකින්. මම හිතන් හිටියේ දෝණිට ඔෆීස් එකේ වැඩ කියල දීල එතෙන්ට දාන්න. දැන් ඉතින් ඔක්කොම ඉවරයි.
දෝණි දැක්කද අර පින්තූරෙ. සෙමි නියුඩ් එක. මම ඒක අපේ රටේ ආර්ට් එක්සිබිෂන් එකකට යැව්ව. මට ඒකට තර්ඩ් ප්ලේස් ලැබුණා. අපේ රටේ සල්ලි වලින් පවුම් 100 කුත් ලැබුනා. යර්ස්.. ..හන්ඩ්‍රඩ් ස්ටර්ලින් පවුන්ඩ්ස්.

මං හිතාන හිටියේ දෝණිගෙ පින්තූරෙකුත් අඳින්න ඒ වගේ. මට ෆර්ස්ට් ප්ලේස් ගන්න පුළුවන් ඒකට. දෝණිට හොඳ ෆිගර් එකක් තියෙන්නේ. ෂාප් ෆීචර්ස්. දෝණිගෙන් මම ඇහුවෙ නැත්තෙ දෝණි තාම පොඩි ළමයෙක් නිසා. ඒක වැරදි වැඩක්. වට් අ මෑඩ්නස්..
කමක් නෑ. හස්බන්ඩ් එක්ක එන්න මේ පැත්තෙ ආ දවසක. මම අද දෙන්නම් හොඳ ගිෆ්ට් එකක්. නෑ දෙකක්. දෙන්නට.මේ සිගරට් කේස් එක ඔයාගෙ හස්බන්ඩ්ට. මේ සුවඳ ඔයාට. වෙඩින් එකට ඉන්වයිට් කළොත් මාත් එනවා. ගුඩ් ලක්.

හොෆ්මන් මහත්තයා පයිප්පෙ ඇරියා වාගෙ එක හුස්මට කියා ගෙන කියා ගෙන ගියා.

දවස් තුනක ඇස්ටෝම් එකක්. කුසුමාවතිලගෙ ගෙදර. තුන්වන දවසෙ තමා මනමාලය ඇවිල්ල නැකතට කුසුමාවති අරන් යන්නෙ.

බබානිස් ළඟපාත කෙනෙක් එක්ක ඇස්ටෝම් කැවිලි මේසය හැදුවා. බාල හපු ලෑලි , පිටපළු ටිකකින්. මේසෙ තට්ටු හතරයි. උඩම තට්ටුව පොඩියි. පැටිස් කට්ලස් වගේ කෑම හදන්න දන්න කෙනෙක් ගමේ හිටියේ නෑ. ඒකට දක්ෂ වාවින්නෙ පැටිස් අප්පුහාමි. පැටිස් අප්පුහාමිට එන්න කියල පැටිස් කට්ලස් වගේ කට සැර කැවිලි .. ඒව තමා තට්ටු මේසෙ පාතම තට්ටුවේ. මස්කට් , තලගුලි , ආස්මි වගේ පැනි රස දේවල් ඉහල තට්ටුවල.
ඇස්ටෝම් එකට ආරාධනා ලද ගෑනු – පිරිමි-ළමයි මේසෙ වටේ ගිහින් බඩවල් පුරවගෙන ඔරෙන්ජ් බාර්ලි වීදුරුවකුත් බීල එළියට ගියා. එළියට යන තැන කුඩා කනප්පුවක ඇන්ලොප් මිටියක්.
තවත් කට්ටියක් කුසුමාවතීගෙ මාමා විසින් ඔළුවෙන් කරන ලද ඇරයුමක් මත ඇතුළේ කාමරයකට ගිහින් මූණවල් විරිත්ත ගෙන එළියට ආවා.
කාපු බීපු අය මුදල් නෝට්ටුවක් දාල ” එහෙනං අපි ගිහිල්ල එන්නම්” කියල බේබි නෝනට දුන්න. බේබි නෝනා ඇන්ලොප් හැට්ටය අස්සෙ ගහ ගත්තා.

තුන්වැනි දවසෙ හිල්මන් කාර් දෙකක් පුරවල ආවා මනමාල පාර්ශවය. ඒ වෙන කොටත් කුසුමාවතී ලෑස්ති වෙලයි හිටියේ. වේල් එක දාන්න විතරයි තිබුණේ. කුසුමාවති හොරෙන් බැලුවා කට්ටිය දිහා.
” ෂඃ.. මේ මනුස්සයට අදට විතරක්වත් කළිසමක් ඇඳන් ආවානම් මගුල් පින්තූරෙ ලස්සනට ගන්න තිබුණනේ.”

” පියවතී.. ඕකි තාම නොදන්න කෙල්ල. පිටත් වෙන්න කලින් ඔන්න ඔය දැනමුතුකං ටිකක් කියල දීපන්”

පියවතී ගියා කුසුමාවතී හිටි තැනට.

” මේ බලාපන් දුවේ.. ඔය පිරිමි මහ අමුතු ජාතියක්. පිරිමි දහ දෙනෙක් ගත්තොත් දහ දෙනා දහ විදියක්.
මං මේව උඹට කියන්නේ.. ආයෙ උඹ කාගෙන් දැන ගන්නද ? මං උඹට මෙහෙම තෙරෙන බාසාවෙන් කියන්නම්.
සමහර පිරිමි කැමති කොණ්ඩෙ තියෙන ගෑනුන්ට. සමහරු කොණ්ඩෙ ටිකක් තියෙන ගෑනුන්ටයි කැමති. උඹ අහල තියෙනවද මන්ද සමහරු කොණ්ඩෙ නැති ගෑනුන්ටයි කැමති.. දැං උඹ හිතා ගනින් මම මොනවද කිව්වෙ කියල.

“උඹ රෑට මොකද්ද අඳින්න හිතාන ඉන්නෙ. ඇඳපන් සිලික් එකක්. අර ළමයත් ඕවයෙ දිගක් පළලක් දන්න කෙනෙක් වෙන්න බෑ. කෝක උනත් වතුරෙ ඉන්න මාළුන්ට පීනන්න උගන්නන්න ඕනයැ. ගෑණු අපි දැන ගන්න ඕන තමන්ගෙ පිරිමියා ඉල්ලන ඉල්ලන විදියට කෑම බීම ටික දෙන්න. නැත්තං උං පිට ගෙවල් වලින් කන්න පටන් ගනී.
උඹ බය වෙන්න එපා. මුලින් ටිකක් රිදෙයි. නිකම් කඩියෙක් කනවා වගේ. ටික දවසක් යනකොට දෙන්නම හරියට හිටියොත් උඹට ඕක නැතුව බැරි වෙයි. එහෙනං මතක තියා ගනිං. උඹට දෙයියන්ගෙ පිහිටයි.
රේට් හවුස් යයිද , කෙළින්ම ගෙදර යයිද කියන්න බැහැ. ඒව ඒ පාර්ශවයේ වැඩනේ. උඹ හිතා ගනින්. කොහේ ගියත් කෙරෙන්නෙ එකම දේ කියල.

පාට පාට පීත්ත පටි වලින් සැරසූ එක හිල්මන් රතයක පිටුපසට විල්සන් .. ඒ කියන්නේ කුසුමාවතිගේ සැමියත් , කුසුමාවතීත් ගොඩ උනා. තව වැඩිහිටියෙක් ඉස්සරහ සීට් එකට ගොඩ උනා.

හැතැප්ම දහයක් පහළොවක් යන තුරු කවුරුවත් කතා කළේ නැහැ. කුසුමාවතී ටිකක් මූණ හරවලා වම් පැත්ත බැලුවා. විල්සන් කටේ හිනාවක් ගුලි කරගෙන ආයෙත් ඉස්සරහ බලා ගත්තා.

මතු සම්බන්ධයි

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 7

දෝන කුසුමාවතී- තුන්වන කොටස


අමුත්තෙක්….? ඉදිරිපස දොරට තට්ටු කරනු අසා චීත්ත පොටෙන්ම අත පිස දමමින් බේබිනෝනා ඉස්සරහට ගියා.
” හප්පේ.. මේ විජේරත්න ඉස්කෝළෙ නෝන නෙවැ”
“ඕං හොයාගෙනම ආවා.. කුසුමාවතී දවස් දෙකක් ඉස්කෝළෙ ආවෙ නැති නිසා.. ඉස්කෝළෙ නෑවිත් ඉන්න එපා මොන වැඩේ තිබ්බත්”

බේබිනෝනට නම් තේරුම් ගියා යමක්, මේක මේ නිකමට ආ ගමනක් නොවේය කියා.
” මෙහෙ වරෙං බේබිනෝනා. මම එහා ගමේ. අපි කවුද කියන එක උඹට අමුතුවෙන් මතක් කරන්න ඕන නෑනේ..
මම මේ තැන් වලට එන්න ඕන ගෑණියෙකුත් නොවන වග උඹට තේරෙනවනේ…
” මේකයි කාරනේ .. කුසුමාවතී මගේ පුතත් එක්ක මොකද්ද පළහිලව්වක්… ඕව කවද කෙරෙන වැඩද ?”

“උඹේ කෙල්ල තමයි අපෙ එකාට ලියුමක් දීල තියෙන්නෙ.. ලොකු ඉස්කෝළෙ මහත්තයට කිව්වොත් ආයෙ දෙකක් නෑ. අස් කරනව ඉස්කෝළෙන්..
මට ඒ අපරාදෙට හවුල් වෙන්න ඕන නෑ. කුසුමාවති ඉගෙන ගන්න දස්සයි. මහ විබාගෙට ලිව්වට පස්සෙ ඔය කාට හරි හොඳ කෙනෙකුට දීල දාපං. ඕං මං ගියා. මට ආයෙම සැරයක් එන්න තියන්න නං එපා.. දුවට තදින් කියපන් ඉවර කරන්න බැරි දේවල් පටන් ගන්න එපා කියල”

“උඹ ඔන්න ඔහෙ ගෙදර හිටපං. අර රෙදි ඉස්කෝළෙට පලයන්. කීයක් හරි හොයා ගන්න පුළුවන්”.

කුසුමාවතිගෙ ඉස්කෝළ ගමන හමාර උනා.

“දුවේ උඹ කැමති නං අර පියවතී නැන්දගෙ නෑදෑ කෙනෙක් ඉන්නවලු. ලබන සුමානෙ දිහාට එයි මේ පැත්තෙ.. ඒ මිනිස්සු එන්නෙ උඹ බලන්න. පියවතී කිව් විදියට ආණ්ඩුවෙ රාජකාරියක් කරන කෙනෙක්”

“අම්මේ එයා කළිසම් අඳින එක්කෙනෙක්ද? වේට්ටිකාරයෙක් නම් මට එපා”

කුසුමාවති සිහින මැව්වා.. කුසුමාවතිගෙ ලෝකයේ ඉන්නෙ පිරිමි කීප දෙනෙක් විතරයි. ලයනල්.. විජේරත්න ටීචර්ගෙ පුතා. අනිකා බාලන්.. අනෙක් එක්කෙනා තමා හොෆ්මන් මහත්තයා.
එයා ලයනල් වාගෙ විහිළුකාරයෙක්ද ? බාලන් වාගෙ පීනස් ගඳයෙක්ද දන්නෙ නැහැ. හප්පා.. ඒකට හොෆ්මන් මහත්තයා. කකුලෙ ඇඟිලි වලත් නියපොතු ගානට කපල. අල්ලල ඉඹ ගන්න හිතෙනව. ළඟින් යන්න බෑ පුසුඹ. එංගලන්තෙන් ගේන සැන්ට් ජාතියක් වෙන්නැති.

” මං කැමතියි.. අම්මේ.. මට ඕන මේ ගෙදරින් යන්න. අම්මලටත් හොඳයිනේ”

සුදු සරමට සුදුකෝට් එකක් ඇඳල කරුංක ගෙඩියක තරමට කොන්ඩෙ බැඳපු පිරිමියෙකුයි , එයාගෙ පවුල කියල හිතන්න පුළුවන් බවලතෙකුයි , තව පිරිමියෙකුයි පියවතීලගෙ ගේ පැත්තෙ ඉඳන් කුසුමාවතීලගෙ ගෙදර පැත්තට ආව.

” බේබි නෝන අක්කෙ.. මේ අර කියාපු කට්ටිය”.

ඔය වෙලාවෙ, කුසුමාවති ගේ පිටුපස ජම්බොලෙ ගහ යට පියවතීගෙ දුවත් එක්ක කොටු පනිමින් හිටියේ.

“අපි මේ පියවතීලගෙ ගෙදර ආ ගමන්. මේ පැත්තටත් ගොඩ වෙල යන්න හිතුව. පස්සෙ බැරිය සිරිතට එන්න.අපේ මේ පුතාට තමා හොයන්නේ. කොළඹ රස්සාව කරන්නෙ. ඕන නම් මේ පැත්තට මාරුවක් උනත් ගන්න පුළුවන්”.

කුසුමාවතිගෙ හීන ලෝකය බිඳ වැටෙන්න ළඟයි.
” අම්මේ එයා වයස පාටයි. කළිසම් අඳින්නෙත් නෑ.. “
” පස්සෙ බැරියැ කියන්න කළිසම් අඳින්න කියල. උඹට වඩා ටිකක් වයස පාටයි නම් තමා.. ඒත් ගෑණු අපි විගහට නාකි වෙනව. පිරිමින්ට වඩා”

බේබි නෝනා කුසුමාවතී වත්තම් කරගෙන ඉස්සරහට ආවා බුලත් හෙප්පුව දෙන්න. කුසුමාවති ලැජ්ජ බය ඇරල කෙළින්ම මුහුණ දිහා බැලුව මනමාලයගෙ. කොණ්ඩෙ රැලි .. පස්සට පීරල. වේට්ටියක් ඇඳල. සුදු කමිසෙ කොලර් එක වටේ රතු පාට ලේන්සුවක් . දාඩියට වෙන්ටෑ.

“නැන්දේ.. ඒ මනුස්සය අපේ තාත්තටත් වඩා ටිකක් බාල ඇති”.

“තිස් පහක්. ඉතින් උඹට 17 යි. ලබන අවුරුද්දෙ 18 යි. ළමයි දෙතුන් දෙනෙක් වදාපුවම ගෑණුන්ගෙ හපේ විතරයි. දැන් බලපං මං උඹලයි මාමත් එක්ක එනකොට මට පහලොවයි. උඹලෑ මාමට තිහ පැනල. මම දමල ගහල ගියාද ?

“ඊටත් වඩා මරුමුස් පෙනුමයි. උඩු ඇන්දෙ රත්තරං දතකුත් තියෙනව. මහ මුඩුමයෙක්”.

“මේ මොනව කියනවද ? ඒ ළමය ටික කාලයක් සිවුරෙත් ඉඳල තියෙනව. අම්මා තාත්ත බලා ගන්න කවුරුවත් නැති වෙයි කියලයි සිවුරු ඇරල තියෙන්න”.

” එතකොට හීරළුවෙක්?”

” එහෙම පාච්චල් කරන්න එපා.. බේබි නෝන අක්කෙ. ඒ මනුස්සය උඹෙ දුව ඇහැක් වගේ බලා ගනී. උඹ අහල තියෙනවද ? ඔය සිවුරු ඇරපු උන් ගෑණු පෙරේතයෝ..”

(මතු සම්බන්ධයි)

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න