මොඩර්න් චතුරාර්ය සත්‍යය


1 ඩොලර්
2 ඩොලර් ඇති වන හැටි
3 ඩොලර් නැතිවීමට හේතු
4 ඩොලර් රැස් කර ගන්නා ආකාරය


1 ඩොලර්
මගේ මව් පස හෝ පිය පස කිසිවෙක් උපන් රටින් පිටට අඩියක් තබා නැත. අඩුතරමින් දඹදිව වන්දනා කිරීමටවත් , සාරි බිස්නස් කිරීමට මැඩ්රාසයටවත්. තරුණයෙකු වන තුරුම කිසිම විදේශීය මුදලක් අත ගා නැත.

For a few dollars more . කව් බෝයි චිත්‍රපට නැරඹීමට ඇබ්බැහි වී සිටි කාලයේ ඒ චිත්‍රපටය නැරඹීමෙන්ද , ඒ අනුසාරයෙන් මගේ ප්‍රියතම කතා කරු ඩීමන් ආනන්දයන් විසින් ලියන ලද එම කුඩා පොත් පිංච කියවීමෙන්ද ඩොලරය ගැන දැන ගතිමි.
මුල්ම ඩොලරය තඹ හා නිකල් ලෝහ මිශ්‍ර කර සෑදූ ග්‍රෑම් 25 ක් පමණ බර කාසියකි.
මලලසේකර ශබ්දකෝෂයට අනුව ඩොලරයක වටිනාකම රුපියල් 5 කි. ඇමරිකාව ඇරුනු කොට කැනඩාව, ඕස්ට්‍රේලියාව, සිංගප්පූරුව සහ තවත් රටවල් කීපයක මුදල් ඒකකය ඩොලර්ය. අප අද කරන්නේ ඇමරිකන් ඩොලරය ගැනයි.

2 ඩොලර් ඇති වන හැටි
තම රටේ තම භූමියේ ඇතිවන දේ සහ තම රටේ නිපදවිය හැකි දෑ ඇමරිකාවට විකිණීමෙන් අපට ඩොලර් හිමිවේ.
උදා: අප රුපියල් ලක්ෂයක් වටිනා නිමි ඇඳුම් ඇමරිකාවට පැටවූ විට , ඇමරිකාව එය භාර ගෙන , රුපියල් ලක්ෂය ඩොලර් වලට පරිවර්තනය කර උන් ළඟ ඇති පොතක ඒ බව සටහන් කර ගනී. අද 2022 මාර්තු 30 දින ඇමරිකන් ඩොලරය රුපියල් 298 කි. මෙම පොත ගිණුම කියා හඳුන්වා එහි දකුණු අත පැත්තේ එනම් බැර පැත්තේ 335 ක් ලකුණු කරයි.අපි ඊ ළඟට රුපියල් ලක්ෂයක් වටිනා තේ තොගයක් ඇමරිකාවට පටවා අද රේට් එක අනුව අර ගිණුමේම බැර පැත්තේ තවත් 335 ක් ලකණු කර ගනිමු. දැන් එකතුව 670 කි.
අන්න ඩොලර්. අපිට අයිති සල්ලි එනම් අපේ විදේශ සංචිත ඩොලර් 670ක් ඇමරිකාවේ ඇත.

වරාය කටයුතු භාර ගරු අමාත්‍ය ධුරන්දර රෝහිත මැතිතුමා කියන විදියට අපට නැව් වල පටවා අපට අයිති ඩොලර් එවන්නේ නැත. එය පොත් සටහනක් පමණි.

3 ඩොලර් නැතිවන හැටි.

අපි ඇමරිකාවට කතා කරල කියනවා උඹල ගාව තියන අපට අයත් සල්ලි වලින් ඩොලර් 200 ක් වටිනා බෙහෙත් ටිකක් එවාපන්ය කියා. ඇමරිකන්කාරයා අර පොතෙන් 200 ක් අඩු කරනවා හෙවත් වම් පැත්තේ නොහොත් හර පැත්තේ 200 ක් ලියනවා.
අපට දැන් විදේශ සංචිත 370 ක් තියෙනවා ( 670 – 200 )
අප්පට සිරි.. 6 න් 2 ක් ගියාම 4 යි නේ. අපට තියෙනවා විදේශ සංචිත 470 ක්.ඉස්සර තිබුණා විනිමය කටයුතු කොමිසමක්. ඉස්සර හිටියා විනිමය පාලකවරයෙක්. දැන් එහෙම ඒවා තියෙනවාද කියා නොදනී. අපි පිට රටකට සංචාරයකට හෝ ශිෂ්‍යත්වයකට යන කොට අප අරන් යන මුදල් මේ විනිමය පාලකවරයා ලවා අනුමත කර ගත යුතුය. ඔහු දන්නවා යම් දිනක අප සතුව ඇති විදේශ සංචිත ප්‍රමාණය ටක්කෙට කියන්ට.
1977 බලයට ආපු JR ආර්තිකය ඇරල දැම්ම අර මොකද්ද එක වගේ. කොල්ලයි බල්ලයි හැම එකාම පිට රට දේ මෙහි ඇද්දා. ආනයන කරන්න පටන් ගත්තා ඕනෑ දේයි එපා දේයි. ඒ අර 470 න් . මම මේ ළඟදී දැන ගත්තේ බෝතල් කරන ලද වතුරත් ආනයනය කළා කියල. මේ තරමින්වත් රට දුවන එක පුදුමයක්.

4 ඩොලර් රැස් කර ගන්නා ආකාරය.
ලංකාවේ වගා කරන්න පුළුවන් දේ සහ වැවෙන දේ ආනයන කිරීම වහාම තහනම් කළ යුතුය. ලංකාවේ නිපදවිය හැකි දේ ආනයන කිරීම වහාම නැවැත්විය යුතුය. රට බඩු තමා හොඳම බඩු යන ආකල්පය මිනිසුන් කෙරෙන් අතු ගා දැමිය යුතුය.
ලංකාවේ මිනිස්සු මහ වස කම්මැලි ජාතියක්. මීට වසර 75 කට පෙර විජාතික හාමුදුරු නමක් “ඇස් ගෙඩි වලට හෙණ ගහල සිහලුන්ගේ ” කියා ඇසුවේ ඒකයි.
ලාංකිකයා විශේෂයෙන් සිංහලයා ලොකු බත් පිඟානක් සහ කෙටි පාරවල් සොයන්නෙක්. පොඩි උන් බට පතුරු වලින් හදන සරුංගලයත් , වෙසක් කූඩුවත් චීනෙන් ආනයන කළා ඒ අර 470 වගේම චීනය සතුව තිබූ අපේ සංචිත වලින්.
දැන් කොහොමද ? දැන් සැපද…. ?

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

ගූ කතා ගොඩක්


අද ගූ කතා ලියන්න හිතුනේ මාධ්‍යවේදී චමුදිතට ගූ ගැසූ නිසාම නොව , මගේ නිවස අසල නිවසට අලුතින් ආ කෙනෙකුගේ නාම පුවරුව දැකීම නිසාය.
Julio Gu ඔහුගේ නමයි.
ගු ගේ නම දුටු විට මගේ සිත ඈත අතීතයට ඇදී ගිහින් නතර විය.

මට සිංහළ ඉගැන්වූ මඩදෙණිය ගුරුතුමා නියම ගුරු පියෙකි. මල – මළ වෙනස ඉගැන්වීමට ඔහු පීරියඩ් එකෙන් අඩක්ම වැය කළේය.
සද්දෙ එක වගේ උනාට දෙක සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්.
අරලිය මල , රෝස මල
මළ ගෙදර, මළ පහ කිරීම, මළ කඩ..

මල පියකරු දෙයක් වුවද , මළ යනු මැරුණු අර්තයයයි. යකඩයක් වාතයට – ලවණ වලට නිරාවර්ණය වීමෙන් එහි මතුපිට මිය යයි. හෙවත් මළකඩ කයි. මිනිසෙක් මැරුණු පසු ඒ ගෙදර මළ ගෙදරයි.
අප මුඛයෙන් ගන්නා ආහාර අන්න ශ්‍රෝතය හරහා ආමාශයට ගොස් නොයෙක් රසායනික ප්‍රතික්‍රියා වලට භාජනය වී කුඩා බඩවැල් වලදී පෝෂ්‍ය කොටස් ශරීරයට උරා ගැණීමෙන් පසුව ඉතිරිය වකුගඩු මගින් පෙරී මළ කොටස ශරීරයෙන් පිට කරයි. මේ මළ සිංහලේ “ගූ” කියා හැඳින්වේ.

ව්‍යවහාර කෙරෙනවා යන්න වැහැරෙනවා කියන්න පුළුවන් නම්
බැහැර කෙරෙනවා යන්න බැහැරෙනවා කියන්න නොහැකිද?

මළපහ කිරීමට ගැමියන් කියන්නේ රෙනවා කියාය. එය බැහැර කෙරෙනවා- බැහැරෙනවා යන වදන් වලින් නිර්මාණය වී ඇත.එසේම “Renal” යන්න වකුගඩු සම්බන්ධ වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක වචනයකි. උදා Renal Failure. මළ ද්‍රව්‍ය බැහැර කෙරෙන්නේ වකුගඩු මගින් නිසා Renal යන වචනයද රෙන වචනය සෑදීමට උදව් වී ඇත.

නිදහස් වෙළඳ කලාපේ රැකියාවකට හම්බන්තොට පිටිසර ගමකින් ආ ලාලනී ඉතා ලස්සනය, ඇයට තිබුණේ ගැමි පෙනුමක් මුසු වූ ප්‍රංශ යුවතියකගේ පෙනුමකි. අංශය භාර තරුණයාගේ සිත ඈ කෙරේ ඇදී ගොස් ඔවුන් ඉතා ඉක්මණින් පෙම්වතුන් විය.
“මං එන්නද ඔයාලගෙ ගෙදර”- මහත්තයා ලාලනීගෙන් ඇසීය.
“දැම්ම එපා. අපේ ගේ වැඩ ඉවර නෑ. පස්සෙ දවසක එන්න.”
කෙසේ වෙතත් මහත්තයා ලාලනී ගමේ ගිය පසු ඇයට නොදන්වාම ඇය සොයා ගියේය.

“දුවේ ..ලාලනී. මේං කවුද මහත්තයෙක් ඇවිත් උඹ අහනව”.
“අම්මේ…හ්… මං රෙනෝ..”

“මහත්තයා ටිකක් ඉන්ට. කෙල්ල අකුලට ගිහින් රෙන්ට”.

මහත්තයා කාටත් නොදන්වා අතුරුදහන් විය. ගුවන් තොටුපොලවල් , වරායවල් ඇතත් මේවායේ සාමාන්‍ය ජනයා ඉන්නෙ පැලේ- රෙන්නෙ කැලේය.
වකුගඩුවලින් පෙරෙන මේ මළ ද්‍රව්‍ය ගූ විදියට ඉවතට යන්නේ ගුද මාර්ගය ඔස්සේය. ගමේ ඕකට කියන්නෙ රෙන මග කියලාය. ඕන රෙනමගක් !
ගොටාගේ වියත් මගද දැන් රෙන මගකි.

විවිධ සතුන්ගේ ගූ විවිධය. හා, එළු බැටළු සතුන්ගෙ ගූ කුඩා ගුලි වශයෙන් පිට වේ . එතරම් ගඳ නැත. අශ්වයා කෙතරම් රාජකීය ගාම්භීර සතෙක් වුවද උගෙ ගූ මාර ගඳය. ධාතු කරඬුව වඩම්මන හස්තියාගේ ගූද මාරම ගඳය. එහෙත් ඒවා හොඳ පොහොරකි. ගවයාගේ ගූ ගව-මළ ගොම වී ඇත.

එය එළවලු වලට , මල් වලට නියම පොහොරකි. ටිකක් ගඳ උනාට ගම්වල ගැහැනු ගව ගූ හෙවත් හරක් ගූ අතින් අල්ලා, බිම උලා ගෙබිම ඔප දැමීමට භාවිතා කරයි.

දැනට අවුරුද්දක් වයසැති මගේ මිණිබිරිය ඔලිවියා තවම ආහාරයට ගන්නේ ඇගේ අම්මාගේ තන කිරි පමණය. එහෙත් ඔලිවියාගේ ගූ මාර ගඳය. හප්පා එහෙම ගඳක්.
මගේ දියණියන් කුඩා කල , ඔවුන් රැක බලා ගැනීමට ආච්චි කෙනෙක් විය. පොඩි උන් වතුරට බෝ කියනව වාගේ ගූ වලට කියන්නෙ කක්කි කියාය.
“තාත්තෙ මට කක්කි බරයි” එකියක් කීවා. ඈ මගේ දියණියයි. ඇගේ කක්කා මට ගඳ නැත. අතින් ඇල්ලීමට පිළිකුලක්ද නැත. “තාත්තෙ. ආච්චි නම් අපෙ කක්කා හෝදන්නෙ කකුලෙන්.”
මට මළ පැන්නේ එවිටය.” ආච්චිට මේ පොඩි උන්ගෙ පස්ස හෝදන්න ඔච්චරම අප්පිරියද ? මම හොඳ පඩියක් ගෙවනවා නේද ? බැරි වෙලාවත් නිය පොත්තක් එහෙම ඇණුනොත්?…”
” මහත්තය.. ඔය බබාලගෙ බොරු.”
බබාලා බොරු නොකියත්.

නිරෝගී මිනිසෙකුගේ ගූ කහ පාටය. ඒ කක්කි කහ පාටය.

ගොටුකොළ , මුකුණුවැන්න වැනි පළා ජාතියක් ආහාරයට ගත් දාට ගූ වෙන පාටකි. බීට් රූට් කෑ දාට වැඩේ බලගන්න පුළුවන්ය. කෙහෙල්මුව කෑ දාට ගූ යන්නේ පඳුරු පිටින්ය.

උඹට දෙන්නෙ රෙවෙන්ට. තාත්තා මට දිනක් තර්ජනය කළේය.

රෙද්දේ රෙවුනා ඒ තරම් ගාණක් නැත. ඒත් කළිසමේ රෙවුනාම , කකුල් දෙක පල්ලෙන් බේරෙන කොට අප්පිරියාවක්, කිතියක් පිළිකුළක් ඇතිවේ. එවිට මුහුණ විකෘති වේ. කට ඇද වේ.

කලිසමේ රෙවුණු එකෙක්

ගවයන්ගේ මූත්‍ර “ගොමූත්‍රා” ලෙස ලස්සන අසුරණ වල බහා ඉන්දියන් සුපර්මාකට් වල විකිණේ.

සෝනුම් කපූර්ලා, අයිශ්වර්යා රායිලා ඔය තරම් ලස්සන මේ ගො මූත්‍ර බොන නිසාය.

බුදුන්වහන්සේද , තමන් වහන්සේගේ මූත්‍රා ටිකක් පානය කල වග බුද්ධ බේත නම් පොතක සඳහන් වේ. උන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ ගූ වැළඳුවා යයි කොහේ හෝ ලියැවිලා තිබේ නම් එය මහඟු ව්‍යාපාරික අවස්තාවකි. අපටද අපේම ගූ පැකට් කර හොඳ ආදායමක් ගන්නට පුළුවන. ඇසුරුමේ පියුමි ගේ පින්තූරයක් උනත් දමන්නට පුළුවන්ය.

අප සුද්දාට පරිභව කරන්නේ උන් පුක හෝදන්නෙ නැති. ගූ ටික කඩදාසි වලින් පිහ දාන අසෝබන ජාතියක් කියාය. උන් අපට , අතට-අත දීමට මැලි කරන්නේ අප අතින් පුක හෝදන නිසාය. ඒත් අප පුක හෝදන්නේ වම් අතින් පමණක් බව උන් නොදනී.

දකුණු අතට සුරත කියයි. සු යන්නෙන් කියැවෙන්නෙ හොඳ යන්නයි. ආහාර ගැනීම , අකුරු ලිවීම වැනි හොඳ වැඩ වලට දකුණු අත පාවිච්චි කරයි. සුරත යන්නට සුරු අත – හුරු අත කියාද කිව හැකිය. ලෝකයේ වම් අත හුරු අය අඩුය. ඒ නිසා චමුදිත ගේ ගෙට ගූ ගහන්නට ඇත්තේ බත් කන දකුණු අතෙන්ය. බත් කන අතින් ගූ ඇල්ලීම ගූ වැඩකි.

නිරෝගී මිනිසෙක් දිනකට ගූ අවුන්ස 15 ක් පමණ පිට කරයි. ගෙදරකට ගැසීමට මිනිසුන් කී දෙනෙකුගේ ගූ අවශ්‍යද?

ගූ පිට කල පසු රෙන මග , නැත්නම් රෙන තැන ගඳය. අප්‍රසන්නය. ඒ නිසා ලෝකයට ඇඳුම් කියා දෙයක් ඇති විය. රෙන දර්ශනය අසෝබනය. ඒ නිසා දොරවල් සහිත වැසිකිලි ලෝකයට එකතුවිය.

වසර 2500 ක ඉතිහාසයක් ඇති, 92%ක සාක්ෂරතාවක් ඇති, පිටරටවලටත් හාල් එක්ස්පෝට් කල ජාතියක් අනුන්ගේ ගූ බත් කන අතින් අල්ලා තවත් කෙනෙකුගෙ ගෙදරකට විසි කිරීම අමු ගූ වැඩකි.
ඇමරිකන්කාරයා සතුරාට පහර දීමට මිසයිල. ඇල්ෆා කිරණ , ගැමා කිරන යොදා ගන්නා විට අපි සතුරන්ට පහරදීමට අපේම ගූ යොදා ගනී. අප රාවණාගේ නෑයන් නොවන්නේ යයි කාට කිව හැකිද?
ජවිපෙට බිත්තර ගැසූ එකාම චමුදිතගෙ ගෙට ගූ ගැහුවා වෙන්නටද පුළුවන.

චමුදිතට පියුමි සමඟද ප්‍රශ්නයක් ඇත. කවුරු තරහ කර ගත්තත් ඔය වගේ ගෑණු තරහ කර ගැනීම ශරීරයට හොඳ නැත. මක් නිසාද යත් උන්ට රජවරුන් සමගද, පුත් කුමාරවරුන් සමගද, සිටුවරුන් සමගද , මිනීමරුවන් හොරුන් සහ කොරුන් සමඟද සම්බන්ධකම් ඇති බැවිනි.

අවසන් වශයෙන් එක් දෙයක් කියමි. අපි යක්ඛ පුත්තු බොලව්.., රාවණාගේ නෑයෝ. කරන දෙයක් හරියට කරපියව්. ආයේ කාගේ හරි ගේකට ගූ ගහනවා නම් එකකට එකක් පොල්තෙල් කලවම් කරල ගහපියව්. ඒ කියන්නේ ගූ බාල්දියකට පොල්තෙල් බාල්දියක්.

ආයෙ මේ ආත්මෙට සෝදා පිරිසිදු කළ නොහැකිය.

බුදු සරණයි

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 2

කලවම ? කවලම ?


මෙයින් නිවැරදි කොයි එකද කියා මා නොදනී.
මා කුඩා කල අසනීප වූ විට රැගෙන ගියේ ටවුමේ ඩිස්පැන්සරියේ අයියදුරේ දොස්තර මහතා ළඟටය. ඔහු , දිව , ඇස් පරික්ෂා කර බලා , බඩ තද කර , ඉන් පසු උණකටුවෙන් උණ මැන, කුඩා කොල කැබැල්ලක නොතෙරේන බසකින් කුරුටු ගා කවුන්ටරයට දෙන්න කියා කියයි.
කවුන්ටරයේ ඉන්නා එක්කෙනා විශාල ප්‍රමණයේ බෝතල කීපයකින් ටික ටික ගෙන එකට කලවම් කර බෝතලයකට දමා කෑමට පෙර තුන් පාරයි කියා අපට දෙයි. කලවම් කරන එක ඔහුගේ රැකියාවයි.

කලවම් කිරීමෙන් හොඳ ප්‍රතිපල මෙන්ම නරක ප්‍රතිපලද ලැබේ.බෙහෙත් කලවම් කරන එක හොඳය.
අපේ මිනිසුන් කලවම් කිරීමට දක්ෂයන්ය. මිරිස් කුඩුවලට ගඩොල් කුඩු කලවම් කිරීමද , ගම්මිරිස් ඇටවලට වියලන ලද ගස්ලබු ඇට කවලම් කිරීමද බොහෝ විට සිදුවේ. කහ කුඩු වලට පාන් පිටි කලවමද තව එකකි.

සතුන්ද මෙසේ කලවම් හෝ කලවම් කල හැකිය. පෙලපතින් ඉහල බල්ලෙක් හා ගමේ වල් බැල්ලියක කලවම් කිරීමෙන් ඉතා අනර්ඝ තත්වයේ බලු පැටියන් ලබා ගැනීම ඉතා හොඳ ව්‍යාපාරයකි.

සිංහධේනුවක හා කොටියෙකු කලවම් කිරීමෙන් ලයිගර් නම් අමුතු සත්වයෙකුද , කොටි දෙනක හා හිංහයෙකු කල්වම් කිරීමෙන් ටයිලොන් නම් අමුතු සත්වයෙකුද නිර්මාණය කර ඇති බව සතුන් ගැන ඉගෙන ගන්නා අය දන්නවා ඇත.

ජාතීන් දෙකක් කලවම්වීමෙන් ඇති වන දරුවන් ඉත බුද්ධිමත් බව මානව විද්‍යාඥයෙකු වන Dr.Peter Joshi පවසයි.

ඔය කලවමේ නරක පැත්තකුත් තියෙනව.
බ්‍රිතාන්‍ය රාජ පරම්පරාවේ එක කලු රජෙක්වත් ඉන්නවද ? එහෙම වෙන්න බෑ. බැරි වෙලාවත් හැරී කුමාරයට සහ කළු ජාතික මෙගන්ට කලු හම සහ බොකුටු කොණ්ඩ ඇති පුත් කුමාරයෙක් ලැබිල , එයා බ්‍රිතාන්‍ය කිරීටයට උරුම කම් කියන්න උනොත්…

“මං ඔයා මීට කලින් වෙන කොහේදි හරි දැකල තියෙනව.. ඔයා දකුණෙද?”
“නෑ.. මම අනුරාධපුරේ”
එක වගේ හත් දෙනෙක් ලෝකෙ ඉන්නවා කියනවනේ

මේ වගෙ දෙබසක් ඔබ නවකතා පොතක කියවලා ඇති. ටෙලි නාට්‍යක නරඹා ඇති. කොහොමද එහෙම වෙන්නේ?

අපි මහ කලවම් ජාතියක්. අපි කාට කාට කවලම් වෙලා තියෙනවද කියල http://www.23andme.com නම් වෙබ් අඩවියෙන් බලා ගත හැකිය.
අපි වගේ පෙනුම තියෙන උන් පෘතුගාලෙ , ස්පාඤ්ඤෙ , මෙක්සිකෝව පැත්තෙ, නෙදර්ලන්තය පැත්තෙ, එංගලන්තෙ පැත්තෙ ඕන තරම් ඇති.
මොකද උන් අපේ රටවල් අල්ලන්න එනකොට උන්ගෙ ගෑනු අරන් ආවයැ. උන් ගෑනු අපේ රටෙන් හොයා ගෙන පැටව් රොත්තක් හදල ආපහු උන්ගෙ රටවලට යන්නැති.


7 – eleven කියන්නේ හදිසියකට මිළදි ගන්න පුලුවන් ඇස්පිරින් පෙත්තෙ හිටං කොන්ඩම් එක දක්වා බඩු විකිණෙන කුඩා මිනි මාර්කට් විශේෂයක්. මේවායේ ශාඛා ඇමරිකාව පුරා හැම හන්දියකම පාහේ පිහිටා තිබෙනව. මේවායේ අයිති කරුවන් බොහෝ විට ඉන්දියන් ජාතිකයන් වීම විශේෂයක්. ඒ වාගෙම මේවායේ සේවය කරන්නේ අනවසර සංක්‍රමණිකයන්. මාත් 7 eleven එකක වැඩ කරල තියෙනව ටික කලකට පෙර.
ඒ කාලෙ මට මතකයි ලංකාවෙ අපේ ගමේ, මහන ගෙදර සුසිලක්කා වගේ පෙනුම තියෙන මෙක්සිකානු ගෑනියක් නිතරම එනව. ගමන,හිනාව, උස මහත ඇරපු අතක් නෑ .. ඒ නං සුසිලක්කාමයි.

ඔන්න 7 eleven කියන කොට මතක් උනේ . අපේ ජනාදිපති ගෝටාබය ඇමරිකාවෙ ඉන්න කාලෙ වැඩ කලේ 7 eleven එකක කියල රාවයක් යනව. ඒව නං ඔය කඩප්පුලි කොල්ලන්ගෙ කතා. එහෙම නං කොහොමද ඒ උත්තමයා ඔරැකල් ඩේටබේස්, ආටිෆිශල් ඉන්ටෙලිජන්ස් වගේ බරපතල වචන දන්නේ?
මට කෙනෙක් ඊ මේල් එකකුත් එවල තිබුනා. මේකත් කවුරුහරි පොටෝ ශොප් වලින් හදාපු එකක්ද, නැත්නම් අර වාගෙ කලවම් වෙච්චි එකෙක්ද කියල කවුද දන්නෙ.

අපි හැමෝම හැමෝටම කලවම් වෙලා. එහෙම කලවම් නොවුනු ජාතියක් ඉන්නවා නම් ඒ ජර්මනියේ අමිශ්‍ර – අමිශ් කියන ජාතියයි. අඩු ගානේ සෙල් ෆෝන් එකක්වත් පාවිච්චි නොකරන, තම පවුල ඇතුලෙන්ම ආවාහ-විවාහ කටයුතු කෙරෙන මේ අමිශ් ජාතිකයන් ඇසුරෙන් නිර්මාණය වුනු Amish නම් හොලිවුඩ් චිත්‍රපටය අන්තර්ජාලයෙ තියෙනව. රඟපාන්නේ හැරිසන් ෆෝඩ්.

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 8

අමුතු කතාවක්


mihiri teacher

රන්කොත් ගෙදර සිරිපාල වෘත්තියෙන් කරණැවෑමීයෙක්. තේරෙන බාසාවෙන් කිව්වොත් බාබර් කෙනෙක්.
සිරිපාලගෙ බාබර් සාප්පුව පිහිටා තිබුනේ ටවුමෙ කොනකට වෙන්ට සංවර්ධනයට අසු නොවුනු තැනක. ඒකෙ තිබුණේ එක පුටුවයි. එක කණ්ණාඩියයි. එක තුවායයි. කොණ්ඩා රවුල් කැපීමට අවශ්‍ය කළමණා ටිකයි. උළුවස්සේ හම් පටියක් එල්ලා තිබුණු අතර ඒ දැලිපිහිය මුවාත් කිරීමටයි. පිට ලෑලි එකට පුරුද්දීමෙන් සෑදුනු හතර බිත්තිය නළු නිළි පිංතූර වලින් ආවරණය වී තිබුණා. ඒ කාලේ කොල්ලන් වූ ආනන්ද ජයරත්න, ඔස්වල්ඩ් ජයසිංහ වගේ අය. සහ ලක්ස් රෙක්සෝනා සුරූපිනියන් වූ ජීවරාණී කුරුකුලසූරිය.. සන්ධ්‍යා කුමාරිලා ගේ පිංතූර වලින්.
පොඩි එකෙක් ආ දවසට පුටු ඇඳි දෙක හරහා ලෑලි කෑල්ලක් දමා පුටුව උස් කිරීමට සිරිපාල දැන ගෙන හිටියා.
කොණ්ඩෙ කපල අර තුවායෙන්ම කෙස් කොට ටික පිහල දාල, ගෙල වටට ටැල්කම් පුයර දාල..දිලිසෙන කහපාට ක්‍රීම් තැම්බක් ගාල බම්ප් එක තියල.. රැවුල කපල දෙකම්මුලට ඕඩි කොලොන් ටිකක් දමා දෙපාරක් ගසා දැන් හරි කීවාම වැඩේ ඉවරයි.
දෙකේ පන්තියට අළුතින් ආ ටීචර් දුෂ්කර පළාතකට පත් වීමක් ලැබුණු කොළඹ හැදුනු වැඩුනු සක්කර වට්ටමක්. කිහිලි පේන්න අත් නැති හැට්ටෙ ඇඳල, අඩියක් විතර උසට ඔබේ තීරෙ හිටින්න සාරියක් ඇඳල .. ඒ මදිවට සුවඳ.. ඒ සුවඳ කොහෙන් එනවද කියල හිතා ගන්න නිමල් ප්‍රේමතිලකට බැරි උනා, නිමල් ප්‍රේමතිලක කියන්නේ අර බාබර් ගෙ එකම පුතා.

” අපිට ප්‍රධාන කෑම වේල් තුනක් තියෙනවා..කීයද ?… ” තුනායි..” ළමෝ උත්තර දුන්නා. මිහිරි ටීචර්ගෙ ප්‍රශ්න වලට. ඔව් .. ටීචර්ගෙ නම මිහිරි.
” ඒ කෑම වේලවල් තුනට වෙන වෙනම නම් තියෙනවා.. උදේ කෑමට කියන්නේ breakfast කියල ඉක්මණට කාල ඉස්කෝලෙට හරි රස්සාවට හරි යන්න පුළුවන් ඉක්මණ් කොට කෑමක්.
” නගරයෙ අය නම් සැන්ඩ්විච් එකක් වගේ දෙයක් කනවා. ඔයාල වගේ ගම්වල අය නම් උදේට.. ඒ කියන්නෙ breakfast එකට ආප්ප.. ඉඳි ආප්ප, රොටී.. පිට්ටු වගේ දෙයක් කනවා. එහෙම නේද ?
“ඔව් ටීචර්..”
“එතකොට දවල් කෑමට කියන්නේ lunch කියල.. මොකක් කියලද ?”
” ලාන්ච්”… ළමයි එක හඬින් උත්තර දුන්නා. සමහරු කීවේ ” ලාන්ශ්” කියල. උන් පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම බුලත් විට කන්න පුරුදු වෙලා.”ච” සද්ද වෙන්නෙ නෑ.
” අපි lunch එකට බත් හෝ පාන් කනවා එළවළු , මස් , මාළු හෝ බිත්තර එක්ක”
” අපි දැන් දෙකක් ඉගෙන ගත්තා.. කීයක්ද ?…”
” දෙකාක්…”

අපි රෑ කන කෑමට කියන්නේ dinner කියල. ගම්වල අය නම් රෑ කෑමට බත් කනවා.. ඒත් නගරයෙ අය නම් පාන් වගේ බර අඩු කෑමක් තමා කන්නේ.
උදේ කෑම අපි කන්නේ උදේ 7 -8 ත් අතර.
දවල් කෑම 12 ත් 1.00 ත් අතර
රෑ කෑම 7 ත් 9 ත් අතර
කොළඹ ඉඳන් ආ ගුරුතුමිය කියන්නේ ඇත්තද කියා පන්තියේ ගොඩක් උන්ට හිතුනා.
ගුරුතුමිය ආයෙත් කතාව පටන් ගත්තා.
” නගරයේ සමහර අය නම් උදේට ටිකක් වැඩිපුර නිදා ගෙන ඉඳල නැගිටල දවල් 11 ට විතර කන කෑමට කියන්නේ brunch කියල. ඒ කියන්නෙ breakfast එකත් lunch එකත් අතර මැද ඒ දෙකම වෙනුවට.
” ටීචර් තුන් වේලටම එක සැරයක් කන කෑමට එකට නමක් නැද්ද?”
පන්තියේ හිටි වැඩි දෙනෙකුට දැන ගන්න අවශ්‍ය උනු දේ නිමල් ප්‍රේමතිලක ඇහුවා. කවුරුවත් හිනා උනේ නෑ.

ටවුමේ දොස්තර – දත් දොස්තරට සමහරු කීවේ දතා කියල. මිනිහගෙ පුතත් නිමල්ගෙ පන්තියේ . තුෂාර බණ්ඩාර නවරත්න. ඊ ළඟ අවුරුද්දේ කොළඹ ඉස්කෝලෙකට යන තුරු නිමල්ලගෙ පන්තියේ.
තාත්ති උදෙන්ම කාර් එකෙන් ගෙනත් බස්සල යනව. දවල්ට හිර කළිසමක් ඇඳල නළලට කළු කණ්ණාඩි දාගත්තු ගෑණු කෙනෙක් ඇවිල්ල තුෂාර එක්ක යනව. ඒ එයාලගෙ අම්මි.
නිමල් ප්‍රේමතිලක බලන් හිටියා තුෂාර එයාහේ පොත් බෑග් එකෙන් හුරුබුහුටි පෙට්ටියක් එළියට අරන් එ තුල තිබුණු කෑමක් ටික ටික කනව.
“ඔයාටත් ඕනද”
තුෂාර කාපු තැනින්ම නිමල් කටක් කඩන් කෑව. පොඩි උන් එහෙමයි.
පාන් පෙති දෙක මැද්දට ගෝවා කොලයක් වගේ එකක් , තක්කාලි පෙත්තක් තව හීනියට කැපූ අපුල රසක් ගෙන දුන් තවත් දෙයක් එහි තිබුණා.
“රසද?”
පාන් කෑල්ල නිමල්ගෙ උඩු තල්ලෙ ඇලිලා. කතා කර ගන්න වචන පිට උනේ නෑ. “හුග්” (ඔව්) මෙලෝ රහක් නෑ.
ටීචර් ආයෙත් කතාව පටන් ගත්තා.
“ඔය අතර මැද්දට , ඒ කියන්නේ lunch එකයි dinner එකයි මැද හවස 3 ට 4 ට විතර පැණි රස කෑමක් කාලා තේ බොනව. ඒකට කියන්නේ supper කියල

එද රෑ නිමල් අම්මත් එක්ක කීවා තමන් උගත් දේ. අම්මත් අහන් හිටියා.
” අම්මේ මට හෙට උදේට ඉස්කෝලෙ ගිහින් කන්න මොනව හරි හදල දෙනවද ?” ” තුෂාර එයාගෙ කෑමෙන් මට ටිකක් දුන්න. හරි රහයි.”
” ඒ කවුද?”
” අර දතාගෙ කොල්ල. ටවුමෙ දත් දොස්තරයගෙ..”
තාත්ත දෙකක් දාගෙන..
” අට්ටි ඉමස්මිං. කායේ කේසා ලෝමා නකා දන්තෝ.. නව ගාරයෙනි ගලනා ඕජස් මේ කුණූ සිරුරා.. ඌ දත් ගලවනව.. දත් සුද්ද කරනව.. මම කොණ්ඩෙ කපනව . කොණ්ඩෙ ලස්සන කරනව.. ඌයි මායි දෙන්නම එකයි… මහ පොලවට පස් වෙනවා.. මේ කුණූ සිරුරා…”
” අද මොනවද?” නිමල් ඇහුවා.
දෙන්න තමන්ගෙ breakfast මාරු කර ගත්තා.
නිමල්ගෙ අම්මා පිටි ගුලියක් තුනී කරල ඒ මැද්දට රෑ ඉතුරු උනු කොළ මැල්ලුම් ටිකක් තියල දෙකට නමල රොටියක් පුච්ච්ල දුන්න නිමල්ට breakfast එකට.
” හරි රහයි,,, අපි මෙහෙම කරමු.. හැමදාම මට ඔයාගෙ එක දෙන්න. මම මගෙ එකත් දීල දවල් ඉස්කෝතු තුනත් දෙන්නම් ඔයාට.”
නිමල් හැමදාම ඉස්කෝලෙ ආවෙ දවල්ට ඉස්කෝතු ලැබෙන නිසා. දැන් හරි මගෙ ඉස්කෝතු තුනයි.. නිමල්ගෙ තුනයි .. හයයි.
අම්මටයි මටයි supper එකට…

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 9

අම්මගේ දැක්ම


 

mom copy

පුතේ උඹ නැගිටලද
මට නම් තාම උදේ
ඊයේත් මේ වෙලාවට උඹව මතක් කලා
නැහැය දෑවෙ නැද්ද?
මට කොයින්ද
ටෙලිපෝන්
ඉන්ටර්නෙට්
SMS
ගිය මාසෙ එවාපු සල්ලි
බෙහෙත් වලටම ඉවරයි
එවාපන් ඩොලර් පනහක්
දැන් එකසිය හැත්තෑවක්
ඉස්සර එකසිය තිහයි
මට නම් හොඳයි සිරිසේන
රාජපක්ෂට වඩා
කාල ඉන්න එපායැ කොයි දේ කරන්ටත්
සල්ලි ඕන උනාම උඹ සිහි කරන්නම්
මට කොයින්ද SMS
නැහැය දෑවොත්
එවාපන් පනහක්

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 2

ස්වෙත්ලානා-2


ලානා පාසැල් ගේට්ටුවෙන් එළියට එනවා සැඟවී බලා සිටි දිමිත්‍රි ඈ පසු පස ගියා. වෙලාව 2.00 ට විතර ඇති. ලානගෙ යාළු කොලු කෙල්ලන් “බායි ලානා” කියා ගෙන ඔවුනොවුන් රැගෙන යාමට පැමිණි වාහන වල නැගී නොපෙනී ගියා. දිමිත්‍රිලාට වාහනයක් තිබුණේ නැහැ.

හැතැම්මක් විතර අලස ගමනින් ඇවිද ගිය ලානා අවන්හලකට ගොඩ උනා.
පවු. කෙල්ලට බඩගිනි ඇති. මේ හොඳට කන්න බොන්න ඕන කරන වයස. ඇඟවල් හැදෙන වයස. ඒත් කෙල්ලට කොයින්ද සල්ලි?
පැය භාගයකට වඩා ගෙවුනා. ලානා එළියට නොආ නිසා දිමිත්‍රි ඇතුළට ගියා.
පාසැල් ඇඳුමට උඩින් ඒප්‍රන් එකක් ඇඳන් ලානා මේස පිහ දානවා.
“ඩැඩී යන්න ගෙදර. මම පැය දෙකකින් එන්නම්. ඇවිල්ල විස්තරේ කියන්නම්”

දිමිත්‍රිට දුකයි. පැය දෙකකට විතර පස්සෙ ලානා ගෙදර ආවා.
” ඩැඩී මම එතන පැය දෙකක් වැඩ. සතියට පැය 10 ක්. මට පඩියක් ගෙවනවා. වැඩි වැඩක් නෑ. මේස පිහදාන්න විතරයි තියෙන්නේ”
“ඒත් ළමයෝ ඔයාගෙ ඉස්කූල් වැඩ. හෝම් වර්ක් ?”
” ඩැඩී මට ඕන සල්ලි. ඩැඩීගෙන් නො ඉල්ලා ඉන්න. කොහොමටත් මට දුරට ඉගෙන ගන්න ආසාවක් නෑ. හයි ස්කූල් ඉවර උනු ගමන් මම රස්සාවක් හොයා ගන්නවා. මට ඕන ඩැඩීට උදව් කරන්න. ඔයාගෙ බෙහෙත් ටික අරන් දෙන්න”
දින කීපයකට පසු ලානා අළුත් සන්තෝෂයකින් හිටියා.
” ඩැඩී ෆැෂන් මැගසින් එකකින් මට කෝල් කලා. ඔඩිෂන් එකකට. මගේ පින්තූර ඒ මැගසින් එකේ පළ කරනවා. . හොඳට ගෙවනවා”
“ඕව කොහෙන් කෙළවර වෙයිද? තමන්ගෙ පරෙස්සම තමන් බලා ගන්න ඕන”
ලානාගේ තිබුණේ වයසට වඩා මෝරපු පෙනුමක්. සමහරවිට ඒ කුඩා කළ සිටම කටුක අත්දැකීම් වලට මුහුණ දුන්නු නිසා වෙන්නැති. ඒත් ඒ මෝරපු පෙනුම ලානට ගෙනත් දුන්නේ අපූරු සුන්දරත්වයක්. නියම ඇත් දළ පාට හම. අනෙක් ඇමරිකන් කෙල්ලන්ට නොතිබුණු දීප්තිමත් ඇස් දෙකක්.

එක් සෙනසුරාදාවක ලානා , දිමිත්‍රිට ලොකු හග් එකක් දීල පිටව ගියා අර කියපු ඔඩිෂන් එකට.
හොලිවුඩ් බුලවාඩයේ දැවැන්ත නිවසක විශාල ශාලාවක්.. විවිධ හැඩ ගත් තරුණ හා මැදිවියේ ගැහැණුන් සහ පිරිමින් කඩිගුලක් සේ විවිධ කාර්යන්හි නිරතවී සිටියා. සමහරුන් නොයෙක් මාදිළියේ කැමරා ආම්පන්න සවි කරමින් සිටියා.
ලානා තම හැඳුනුම් පත ඉස්සරහ කවුන්ටරයෙ හිටි සමනළියට දුන්නා.
“russian bitch” එකියක් අනිකියට කෙඳිරුවා.

ටික වෙලාවකින් තමන්ට මෙතැනට ඒමට මග සැලැස්සූ කාන්තාව , ලානා සොයා ගෙන ආවා. ලානාව ඇතුළු ගෙයකට රැගෙන ගියා.
“ඔයා හරි ලස්සනයි. අමුතුම ෆිගර් එකක්. ලස්සන පාටක් තියෙන්නේ. ඔයාට හොඳ අනාගතයක් තියෙනවා” වසර ගණනාවකින් පනාවක් නුදුටු, දෙකණ් වලට අරුංගල් දැමූ, ගෑණියෙක්ද පිරිමියෙක්ද කියල හරියටම කියන්න බැරි කෙනෙක් ලානට එහෙම කීවා.

“මේක ගොඩාක් දුර යන්න පුළුවන් ෆීල්ඩ් එකක්. අපි ඔයත් එක්ක වැඩ කරන්න කැමතියි. අපි අද පේමන්ට් එක අදම කරනවා. සාමාන්‍යයෙන් අපි මේ වගේ වැඩ ලියකියවිලි ඇතුවයි කරන්නේ. ඒත් එහෙම කරන්න බෑ ඔයාට තාම 15 නිසා. අපිට පොරොන්දු වෙන්න ඕන අපිත් එක්ක විතරයි වැඩ කරන්නේ කියල.

ලානාට අඳින්න නියම උනා කෑලි දෙකේ නාන ඇඳුමක්. බිකිනියක්. කෙටිම කෙටි එකක්. ඊට උඩින් අර දොස්තර නෝනලා අඳින ලෝගුවක් වගේ එකක් ලානාට ඇන්දූ වේශ නිරූපන ශිල්පියා ඉතා සීරුවට ලානාගේ යට ඇඳුම් ඉවත් කළා. කොච්චර ශීලාචාර පිරිමිද ?

කැමරා ශිල්පියා; ඕකේ… නයිස්.. වෙරි නයිස්.. බියුටිෆුල් වගේ වචන විටින් විට කියමින් විවිධ කෝණ වලින් ලානාගේ රුව කැමරාවට හසු කර ගත්තා.
සහායකයෙක් පැමිණ වතුර ස්ප්‍රේ කරන බෝතලයකින් ලානා ඇඳ සිටි ලෝගුව තෙත් කලා. නැවත හැරි හැරී පොටෝ ගත්තා.
වැඩ ඉවර උනු විගසම ඩොලර් 1500 ක චෙක්පතක් ලැබුණා. ලානා අත ගා ඇති විශාලම මුදල.
ඩැඩීට ගෙනියන්න ඕන හොඳ කියුබන් සුරුට්ටු පෙට්ටියක්. තව මොනවටද ඩැඩී ආස..?

මාසෙකට විතර පස්සෙ ජනප්‍රිය විලාසිතා සඟරාවක මුල් පිටුවේ ලානාගේ ආකර්ශනීය පින්තූරයක් පළ උනා.
ඒත් මම මේක කොහොමද මේක ඩැඩීට පෙන්නන්නේ?
එදා අර ගත්තු පින්තූර වලින් මැගසින් එකට අරන් තිබුනේ අර පෝරිසාදයා තෙත බරියන් කළ ඇඳුමින් ගත්තු පොටෝ එක විතරයි. එහි ලානාගේ ලපටි සිරුරේ රස මුසු තැන් මනාව උලුප්පා ප්‍රදර්ශනය උනා. ලානා සඟරාව තම පියාට නොපෙන්වා හැංගුවා. එයාට තමන් ගැන දැනුනේ ලොකු ආඩම්බරයක්.

පස්සෙ දවසක අර කාන්තාව– ලානා සඟරාවට යොමු කළ කාන්තාව– අපි කියමුකෝ එයා ලානගෙ ඒජන්ට් කියල-
ලානාට දුරකතනයෙන් කතා කලා.
” මේක මහා තරඟකාරී බිස්නස් එකක්. අළුත් මුහුණු එනවා- යනවා.කොච්චර ලස්සන උනත් එකම මුහුනක් දකින්න විශේෂයෙන් පිරිමි කැමති නෑ. ඔයාට මේ ජොබ් එක කරන්න පුළුවන් වැඩිම උනොත් වයස 20 – 25 වෙන තුරු විතරයි. ඊට පස්සෙ හැමෝම හොයන්නේ 16 – 18 කෙල්ලෝ.
ඔයාට ඉක්මණට පොහොසත් වෙන්නනේ ඕන.. මම කියන්නම්…”

අපි හරියටම සතියකින් කියවමු ලානගෙ ඊ ළඟ පිම්ම මොකක්ද කියල.

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 3

ස්වෙත්ලානා


මම සුපුරුදු පරිදි ඇවිද යමි. පසුගිය වසර විසිපහ පුරාවටම හැමදාම හවසට ඇවිද ගිය පාරේ හැම අඟලක්ම මට මතකය. බඩ අඩු කර ගැනීමට, කොලෙස්ටරෝල් අඩු කර ගැනිමට, සිතට දුකක්-ආවේගයක් දැනුනු විට , බිරිඳ සමඟ අමනාපව ඇයටම දිනුම දීමට අවශ්‍ය වූවිට වැස්ස හෝ තද ශීතල නැති හෑම හැන්දෑවකම ඇවිද ගියේ මේ මාර්ගය ඔස්සේය.
සුදු තීන්ත ගෑ ලී වැටක් ඇති කුඩා එහෙත් දැකුම්කළු නිවසේ පදිංචි වී සිටියේ රුසියන් ජාතිකයෙකි. ඔහුගේ නම දිමිත්‍රි බැව් ඔහු හඳුනාගත් දිනක මට කියා ඇත.
මිදුලේ ඔංචිල්ලාවකි. එහි පැද්දෙනවා වෙනුවට ලණු දෙපොට එකට ඇඹරී යන පරිදි එකම තැන කැරකෙමින් සිටි කෙළි පොඩිත්තකි.
” හලෝ හව් ආර් යූ ඩුයින්ග්?” කියා ගෙන ඔහු මා අසළට- වැට අයිනට ආවේය.
“මිණිබිරීද?”
“ඔව්.. ස්වීට්ලානා.”

“ලානා” යනු කෙල්ලකට ගැලපෙන කදිම කෙටි නමකි. මා දන්නා ලානා නම ඇති කෙල්ලන් කීප දෙනෙකි. උන්ගේ නම ලානා වූවාට නියම නම ස්වෙත්ලානාය. මා දන්නා හැම ලානාවක්ම ස්වෙත්ලානාවකි.
“ග්‍රෑන්ඩ් පා…. මම ස්වෙත්ලානා..ස්වීට්ලානා නෙවේ”
පොඩිත්තිය සිනාසුනාය. ඇගේ උඩු ඇන්දේ එක් දතක් වැටී ඇති බව මා දැක්කේ එවිටය.
” හරි.. ස්වීට් කියන්නේ ලස්සන.. ස්වෙට් කියන්නේ දාඩිය… ඔයා මගෙ ස්වීට්ලානාද ? එහෙම නැත්නම් දාඩිය ගඳ ලානාද?”
ලානා බිම බලා ගෙන ඔංචිල්ලාවේ ඇඹරුම දිග ඇරෙන්නට ඉඩ දී කුඩා දෙපා ඉහළට ඔසවා ගත්තාය. දිමිත්‍රි සුරුට්ටුවේ අග කතුරකින් කපා දමා නැවත දල්වා ගත්තේය.
“කෝ බබාගෙ පේරන්ට්ස්ලා?”
” නෑ කවුරුවත් නෑ. මම තමා මෙයා බලා ගන්නේ. මට මෙයා විතරයි. මෙයාට මං විතරයි”
රෝස පාට රවුම් මූණ විඩාවෙන් රතු වෙලා. ගෙතූ කොණ්ඩ කරල් දෙක ඇයට ටිකක් වැඩුමළ් පෙනුමක් එක් කලා. ඇය සමහර විට අම්මා වගේ වෙන්නැති. පවු.. අම්ම කෙනෙකුගෙ උණුහුම අවශ්‍යම වයස..
” ලානගෙ තාත්ත නම් කවුද කියල මම දන්නෙ නැහැ. මගේ දුව මට කිව්වෙත් නෑ. මම හාර අවුස්සන්න ගියෙත් නෑ.. දුව අපිව දාල ගියා.. හරියටම කියන්න බෑ කොහේ ඉන්නවද කියල”

“කොහොමද එහෙම උනේ. බලපන් මගේ කෙල්ලට දැන් විසි අටක්. වෙනම ඉන්නේ. මම හැමදාම කෝල් කරනවා. ඒයා ඒකට කැමති නෑ. ඒත් බැරිවෙලාවත් එක දවසක් කතා නොකළොත් මට සැර කරනවා ඇයි කතා නොකලේ කියල.”
“මගෙ දුවත් මට ආදරෙන් හිටියා. ඒ නිසාම තමා මට ඈ අහිමි උනේ.. එයාට ඕන උනා මට හොඳට සළකන්න”
දිමිත්‍රි ඔහුගේ කතාව දිග අරින්නට පටන් ගත්තේය.
මගෙ දුවගෙ නමත් ලානා.. ස්වෙත්ලානා. ස්වෙත්ලානා පොපොවිච්..
******************************************************
” ඩැඩී… ඉස්කෝළෙ ළඟදී මාව ඉඹින්න එපා..”
“අර මොකෝ?”
“මොකෝ තමයි. ළමයි මට හිනා වෙනව.. මම දැන් ලොකුයි. මම ලොකු ගෑණු ළමයෙක්..”
දිමිත්‍රි, කර ගැඹුරට කැපූ මේස් බැණියමක් වගේ සැට්ටයක් ඇඳ සිටි තම දියණිය දෙස ඕන කමින් බැලුවා.
“හප්පා. ඇත්ත නේන්නම්.. ” දිමිත්‍රි ලැජ්ජාවෙන් දෑස් ඉවතට ගත්තා.
“ඩැඩී.. සල්ලි ටිකක් වැඩිපුර ලැබුනාම මට ඇඳුම් කීපයක් අරන් දෙන්න පුළුවන්ද? මම ආයෙ ගොඩ කාලෙකට කරදර කරන්නෙ නෑ”
ලානා දැන ගෙන හිටියා මට හම්බ වෙන ගාණ. ඒක සොච්චමක්. ගෙවල් කුලිය ගෙවල, ලයිට් බිල්, ෆෝන් බිල්,ගෑස් බිල් ගෙව්වම ඉතුරුවෙන බම්බුවක් නෑ..
“ලානා.. මොකද මේ ඔයාගෙ ස්කූල් බෑග් එකෙන් කුණු ගඳක් එන්නෙ?”
” අනේ ප්ලීස්.. ඩැඩී මගෙ බෑග් එක අදින්න එපා”
” ඇයි ළමයෝ මම ආසාවෙන් හදල දෙන ලන්ච් එක කන්නෙ නැත්තෙ. මේ දවස් තුනකට ඉස්සර හදල දුන්නු ලන්ච් එක. කුණුවෙලා…”
ලානාට ඉස්කෝළෙන් හොඳ දිවා ආහාර වේලක් හම්බ උනා. නොමිළයේ. ඒ ලානලාගේ-දිමිත්‍රිලාගේ වාර්ෂික ආදායම අඩු නිසා. දොඩම් යුෂ වීදුරුවක්… පිස්සා කෑල්ලක් හෝ බර්ගර් එකක්, චීස් පෙත්තක් සමඟ ඇපල් ගෙඩියක්..
“ඩැඩී ඒව කන්න බෑ. ළමයි සේරම දැන ගන්නව අපි දුප්පත් කියල. මට මොනව හරි හදල දෙන්න බැරිද උදේට ?”
ඔන්න ඔහොමයි දිමිත්‍රි හැමදාම උදේට පාන් පෙති දෙකක් මැදට තක්කාලි පෙත්තක්, සලාද කොලයක්, මස් කෑල්ලක් තියල ලන්ච් එක හදල දුන්නේ.
” ඔයාට මොනවද වෙලා තියෙන්නේ. ඉස්කොළෙන් දෙන එක කන්නත් බෑ. මම හදල දෙන එක කන්නත් බෑ..”
“මට උදේට ඩොලර් දෙකක් දෙන්න පුළුවන්ද? චිප්ස් පැකට් එකක් කාල සෝඩ එකක් බීපුහම ඇති”
ඩොලර් දෙකක් දවසකට. එතකොට මාසෙකට අමතර ඩොලර් හතලිහක් පණහක් විතර.
********************************************************
” ඩැඩී.. මම හෙට ඉඳල බාස්කට් බෝල් ප්‍රැක්ටිස් වලට ටිකක් හවස් වෙන තුරු ඉන්නවා. බය වෙන්න එපා..”
දිමිත්‍රිට ඇත්තටම බය හිතුනා. නරක වයස. කෙල්ල ක්‍රීඩා වලට වැඩි කැමැත්තක් නැති බව දිමිත්‍රි දන්නවා.
දවසක් ඉස්කෝළ් ඇරෙන වෙලාව අල්ලලා දිමිත්‍රි, ලානට නොදැනෙන්න පස්සෙන් ගියා…

ලානා..ස්වෙත්ලානා.. දිමිත්‍රිගෙ දුව .. පවු…අම්මා නැති කෙල්ල. ඉස්කෝළෙ ඇරිල කොහේද යන්නෙ කියල දැනගන්න.. කියවන්න “ස්වෙත්ලානා” හරියටම තව සතියකින්…

Posted in Uncategorized | එක් ප්‍රතිචාරයක්

පළා බබා- අවසන් කොටස


පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවෝ දවසක් වැඩම කළා මන්ත්‍රී බංගලාවට. ලොකුහාමුදුරුවෝය කිව්වට වයසක කෙනෙක් නෙවි, තරුණ පහේ හිමි නමක්.
“මන්ත්‍රිතුමත් එක්ක පෞද්ගලිකව කතා කරන්න හිටියේ ටික දවසක ඉඳල. කොහෙද වේලාවක් නෑනෙ..”
” අපෙ හාංදුරුවනේ ඝංඨාර කුළුණ?”
” ඒව නං පස්සෙ බැරියැ.. ඊට වඩා වැදගත් දෙයක්..”
“කිව්වනං හාංදුරුවනේ..”
” මට ඕව වැඩක් නෑ. ගිහියන්ගෙ පුද්ගලික දේ. දැන් අසෝබන කතා පැතිරෙනව . ඇත්ත නැත්ත මම දන්නෙ නෑ. ඒත් ඉතින් ගින්නක් නැතුව දුමක් නගින්නෙ නැහැ නොවැ”
” මට තේරුණේ නෑ”
” මන්ත්‍රීතුමා .. මේ ගෑණු පලහිලව්වක්. ටීචර් කෙනෙකුට මාරුවක් හදා දෙන්ට කියල හෝටල් කාමරේකට අරන් ගියා කියල.. ඇත්තක් නං….. ඒ බවලතාගෙ මනුස්සය හමුදාවෙ..ටිකක් පරිස්සං උනා නං හොඳයි. අනික ලොකු මහත් වෙච්චි ගෑණු දරුවෙක් ඉන්න තාත්ත කෙනෙක් නේද?”
” අනේ හාංදුරුවනේ.. මේ ඔය අනික් පැත්තෙ උන්ගෙ මඩ ප්‍රචාර”
*******************************************************
“මාමෙ වැඩේ සවුත්තු වෙන්නයි යන්නෙ. අර ටීචර් ගෑණිගෙ මිනිහට ආරංචි වෙලා. ටිකක් පරිස්සම් වෙන්න වෙයි.”
********************************************************
නාමලී.. දැන් මන්ත්‍රීතුමාගෙ දුවට ඔෆීස් වැඩ උගන්නනවා.
” මන්ත්‍රීතුමා මට මෙහේ නවතින්න නම් බෑ. මම උදෙන්ම ඇවිල්ල වැඩ ටික ටික කියල දෙන්නම්”
******************************************************
මන්ත්‍රීතුමා දැන් දවස ගෙවන්නේ අමුතු ප්‍රබෝධයකින්. ඉඳහිට පැරණි රසාංගයක් එහෙමත් මිමිණෙනවා. ඉතිරිව තිබූ කෙස් ගස් ටිකෙන් තට්ටය වසා හිස පීරුවා. ටිකක් තරුණ පහේ පෙනුමක් ගන්න අත් කොට කමිස , T ෂර්ට් වගේ ඒව ඇන්දා. අත්-පා වල නියපොතු පිළිවෙලට කැපුව. රැවුල ඔප දැම්මා.
රත්නා අළුතෙන් හිටවපු රෝස පාත්තියේ මල් පිරිල. සමනල්ලු ඇවිල්ල රොන් අරන් යන්ට.
දයා මැණිකේ තම දියණිය රත්නාත් එක්ක සුජාතා කුළඟන සමිතියේ රැස්වීමට ගියා. දයාමැණිකේ තමා ගරු සභාපතිනිය. ගෙදර හිටියේ මන්ත්‍රීතුමා විතරයි.
ටික වෙලාවකින් නාමලී ආවා.
” අනේ මන්ත්‍රී තුමා මෙහේ නම් බෑ. කවුරුහරි ආවොත් අපි දෙන්නම ඉවරයි. වෙන දවසක. කොහේ හරි ඈතකට ගිහින්..”
මන්ත්‍රීතුමා නාමලීගේ කම්මුලට සද්දෙ ඇහෙන කිස් එකක් දුන්න. නාමලී තම කම්මුලේ කෙළ , ලේන්සු පොඩියෙන් පිහ දැම්මා.
“එයාල දැම්ම එන්නෙ නෑ. ඔය ගෑණුන්ගෙ කච-කචේ ඉවර වෙනකොට පැය 3 ක් වත් යයි. ඒක ඉවරවෙල සතොසටත් ගිහිල්ලයි එන්නෙ. වෙනසක් උනොත් සිසිර මට කෝල් කරයි.. මන්ත්‍රී තුමා නාමලී ඉස්සරහ කාමරේට අරන් දොර අගුල් දැම්මා.
*******************************************************
“සිසිර අයියේ මම ලයිබ්‍රරි එකට යනවා. මට මෙතන ඉන්න කම්මැලියි. ඉවර උනාම අම්මත් එක්ක එන්න එතෙන්ට”
රත්නා පුස්තකාලයට ගියා. ඒත් ටික වෙලාවකින් ඇයට යම් අපහසුවක් දැනුනා. අර “ලෙඩේ” හැදිල.
ත්‍රී වීල් එකක් අරන් ගෙදර ගියා.
රත්නාට ගෙට ගොඩ වෙන කොටම යම් අමුත්තක් දැනුනා. දන්නවනේ ගෑණුන්ට තියෙන්නේ පුදුම ඉවක්නේ. නාමලීගේ පාවහන් යුවල ගෙයි දොරකඩ. ඉස්සරහ කාමරේ දොරත් වැහිලා. හිනා හඬක්..තාත්තත් පෙනෙන්න නෑ..
එහෙනං මේ ගමේ උන් කියන කතා හරි. මම කොහොමද මේ මිනිහට තවත් තාත්ත කියන්නේ? දෙයි හාංදුන්නේ.. අසරණ අම්මා. දෙයියන්ට වාගෙ සළකන්නේ. පැලිල මැරෙයි..
රත්නා පිස්සියක් වාගේ ගඟ පැත්තට දිව්වා. ගඟට පනින්න. තවත් ජීවත් වෙලා වැඩක් නෑ. කොල්ලො කියන්නේ වක්කලම අඩි 300 ක් විතර ගැඹුරුයි කියල. එතන බිලි ගන්න තැනක්.
ඒත් මෙහෙම මැරුනොත් කවුරුවත් දන්නෙ නෑ මට මොකද උනේ කියල. රත්නා කල්පනා කළා. ඇයි මම මගේ ජීවිතය නැති කරගන්නේ කියල.
මම මේක රහසක් විදියට තියා ගන්නවා. බැඳල යන්න යනවා. අර නාකියත් එක්ක. මේ පැත්ත පළාතෙ පස් පාගන්නෙ නෑ. මම අම්මට කියන්නෙ නෑ. මිනිසුන්ගෙ ජීවිතවල කොයි තරම් රහස් තියෙනවද?
රත්නා ආපහු ගෙදර ගියා. නාමලී ගස්සා ගෙන යන්න ගියා. ඇගේ මුහුණ රතුවෙලා තිබුණා.
” ආයෙ මෙහේ එන්න එපා. මට දැන් වැඩ ටික කර ගන්න පුළුවන්”

රෑ කෑම මේසෙට මන්ත්‍රීතුමා ආවෙ නෑ. ටෙලිෆෝන් කෝල් එකක්. ඒ අර එදා ආපු මනමාලයගෙන්.
” ඒ වැඩේ කෙරෙන්නෙ නෑ. මන්ත්‍රීතුමා. මට කෙනෙකුගෙන් දැන ගන්න ලැබුණා ඔහේගෙ කල්කිරියාව ගැන. අනික ඔහේගෙ දුව ඩ්‍රයිවර් එක්ක සම්බන්ධකමක් තියෙනවලු”
” සිසි.. ර.. මෙහෙ වරෙං පරයා. වේසිගෙ පුතා. තෝ මගෙන්ම කකා…”
මන්ත්‍රීතුමා කාමරයට දිව ගියා.ඒ අර ළඟදී ආණ්ඩුවෙන් දුන්නු පිස්තෝලෙ ගේන්න.
” අනේ ඔයා යන්න”
“ඔය ළමය යන්න.. ඔය දිව්වෙ තුවක්කුව ගේන්න”
********************************************************
“මචං මම සිසිර කතා කරන්නේ… ඔව් බං ඕකා මගෙ මාමා. මට බලු වැඩක් කලා. මං ඕකව නැති කරනවා.. උඹේ ගෑනිගෙ වැරද්දක් නෑ. හෝටලේ කතාව ඇත්ත. මමත් එතන හිටියා. ඒත් මොනවත් උනේ නෑ. ටීචර්ගෙ අතින් ඇද්ද විතරයි එයා කෑ ගහ ගෙන එලියට ආවා.
ඕකට දෙන්න ඕන වැඩක්.. සිකුරාද 10.00ට මගෙත් එක්කම යනව ලංකා බැංකුවට එයාගෙ වත්තෙ මිනිසුන්ට පඩි ගෙවන්න සල්ලි ගන්න. එච්චර ලොකු ගාණක් නෙවේ. ප්ලෑන් කරල මොනවහරි ලස්සනට කරපන්..”

********************************************************
සිකුරාදා මන්ත්‍රීතුමයි, බිරිඳයි බැංකුවට ගියා. සිසිර තමා වාහනය පැදෙව්වේ.
ජෝඩුව ඇතුළට ගියා. පොළිස්කාරයෙක් ඇවිත් කීවා එතන පාක් කරන්න බැහැය කියා. සිසිරකුමාර වාහනය අරන් ටිකක් ඈතට ගිහින් පාක් කලා. කාටදෝ කෝල් එකක් ගත්තා.
පැය බාගයකින් විතර ජෝඩුව එළියට ආවා.
විදුලි වේගෙන් ආ ට්‍රේලර් වර්ගයේ මෝටර් බයිසිකලයක් ජෝඩුව ඉස්සරහම නැවතුනා. අඳුනගන්න බැහැ. මූණ වැහෙන්න හෙල්මට් දාල. මන්ත්‍රීතුමා අත තිබුණු සල්ලි බෑගය උදුර ගෙන සල්ලි මිටි පිටින් ඈතට විසිකළා. සියල්ලටම ගත උනේ තප්පර ගණනයි.
පනහේ- සීයේ අළුත්ම අළුත් මුදල් නෝට්ටු හුළඟේ පාඋනා අර සිරී පාදෙ කාලෙට ඉගිල්ලෙන සමනල්ලු වාගේ.
ඒත් එක්කම පා පහරවල් දෙකක් දුන්න යටි බඩටම. මන්ත්‍රීතුමා සරම උස්සා ගෙන දුවන්න පටන් ගතතා. දයා මැනිකේ “සිසි..ර.. සිසි..ර” කියල කෑ ගැහුවා. හිස බදා ගෙන විලාප දුන්න.
හෙල්මට්කාරය මන්ත්‍රී තුමා පසු පස ගියා. මන්ත්‍රීතුමා කුණු කාණුවට වැටුනා. කොන්ක්‍රීට් ලෑල්ල කඩා ගෙන.
“ඔන්න කොන්ත්‍රාත් කරමයට වහපු කාණුව”
හෙල්මට්කාරයා මන්ත්‍රීතුමාගෙ පිට කොන්දට මිටි ගුලියෙන් පහරක් ගහල ට්‍රේලරයෙ නැගිල ඉගිල්ලුනා.
යටට ඇඳන් හිටිය කොළ පාට කොට කළිසම පිටින් මන්ත්‍රීතුමා කුණු පිහ දැම්මා.සිසිරයි. පොළිස්කාරයෙකුයි එකතුවෙලා මන්ත්‍රීතුමා ඉස්පිරිතාලෙට අරන් ගියා.
මිනිස්සු එතකොටත් සල්ලි නෝට්ටු රැස් කරමින් හිටියා.
********************************************************
“මැරුණොත් හොඳයි.. එදා මම ගෙදර එනකොට නාමලිත් එක්ක කාමරේ. තාත්ත කෙනෙක් කරන වැඩද ? මම අම්මට කිව්වෙ නෑ.. අපි බඳිමු..”
“අපි බඳිමු. මට මෙතන එයාගෙ රස්සාව ඕන නෑ. මට සල්ලි තියෙනව.”

සල්ලි ගත්තෙත් නැත්තෙ මේක අර රතු පාට කමිසකාරයින්ගෙ වැඩක්. අර විල්සන්ගෙ කොල්ල මම දැක්ක ඊයෙ හවස ඔය ජාතියෙ බයිසිකළේක යනව..
පුක කහ ගන්ට නියපොත්ත නෑ.. ආණ්ඩු පෙරලන්න යනව. ඕකුන් පණ පිටින් පුච්චන්න ඕන” දයා මැණිකේ එහෙම කියා සිටියා.

අවසානයි.

 

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 2

පළා බබා -5


ගොඩපොල ගම්සභා පාර පිළිසකර කිරීම. පාර දෙපස සුද්ධ පවිත්‍ර කිරීම, වතුර බැස යාමට කොන්ක්‍රීට් කාණුවක් බැඳීම, බෝක්කු 4 ක් සෑදීම, හුළුගඟෙන් එගොඩ වීමට ඇති අබලන් ලී පාලම වෙනුවට කොන්ක්‍රීට් පාලමක් ඉදිකිරීම සඳහා ටෙන්ඩර් භාර ගනු ලැබේ.

සාමාන්‍ය පෙදරේරුවෙකු වූ සිසිර කුමාරගේ පියා දැනට මේසන් වැඩ සඳහා ගෙවන වැඩ කුලී සහ වෙළඳපොලේ ඇති ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය වල මිළ ගණන් සෑම අයිටමයකට රුපියලක් , එකයි පනහක් බැගින් අඩු කොට සෑදූ ටෙන්ඩර් පෝරමය ආවොත් ආදෙන්- ගියොත් ගියාදෙන් කියා හිතාගෙන සීල් කරන ලද පෙට්ටියට බහා ලූවේය.

අදාල දිනයේදී හැමෝම ඉදිරිපිටදී පෙට්ටිය කඩන ලදී. එච්.එම්. පියසේන හෙවත් සිසිර කුමාරගේ පියා විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ටෙන්ඩරයට ජයග්‍රහණය හිමිවිය.
” ඔය ගණන් වලට කොහොමද කරන්නේ?”
” බලමුකො කරන හැටි”
අනෙක් අයදුම්කරුවෝ අකුලාගෙන යන්නට ගියහ.

“හැබෑටම සිසිර උඹලට පිස්සුද?”
” මාමේ.. පාර සුද්ධ කරන එක මම ගමේ කොල්ලො ටික දාල ශ්‍රමදානෙන් කරගන්නම්. දවස් දෙකයි. කෑම ටිකකුයි, බූලියකුයි තිබුණාම හොඳටම ඇති”
” කාණු දාන එක තාත්තා කරයි. මා ළඟ පන්නපු යකඩ කූරු ගොඩකුත් තියෙනවා. අත්වැඩ වලටත් ගමේ කොල්ලො හවුල් කර ගත්තෑකි. උන්ට බොන්ට දෙන එක විතරයි… ශ්‍රමදානෙ.. ශ්‍රමදානෙ.. “

සිසිරකුමාර පළපුරුදු කොන්ත්‍රාත්කරුවෙක් මෙන් බදාම අනන අයට නියෝග දුන්නා. තාත්තා තමා හෙඩ් බාස්. යාන්තම් බදාම හැන්ද අල්ලන්ට අතහුරු ගමේ කොල්ලන් කාණුවට කොන්ක්‍රීට් දැම්මා.

පළාත්සභාවේ කාර්මික නිලධාරියත් ආවා ඉඳ හිට වැඩේ සුපර්වයිස් කරන්ට.
“මොකද මේ බදාමේ පාට අඩු?”
” සිමෙන්ති බාලයි දැන් තියෙන”
( සිමෙන්ති 1 ට වැලි 6 යි, ගල් කුඩු 2 යි කළවම් කලාම එහෙම තමා)

” ඉති බං වැස්සක් ආවොත් කාණුව හෝද ගෙන යයි නේ..?”
” අද හෙට ලොකු වැස්සක් එන එකක් නෑ”
” කවද හරි ආවොත්?”
” එතකොට ප්‍රතිසංස්කරණයට කියල ආයෙම සල්ලි ටිකක් පාස් කරව ගන්නවා. ඕවයෙ හැටි ඔහොම තමා”

තමා අත ගැසූ පළමු කොන්ත්‍රාත්තුව සාර්තකව , හිතුවටත් වඩා ලාබෙට නිම කළ සිසිර, මන්ත්‍රී තුමාගේ 10% ගෙවා දැම්මා.
” මාමෙ මට ප්‍රාතමිකේ කොන්ත්‍රාත් එකත් ගත්තෑකි නේද ?”

නාමලී හොඳ පත සයිස් කෝලිකුට්ටු ඇවරියකුයි බිස්කට් ටින් එකකුයි අරන් මන්ත්‍රී බංගලාවට ආවා.
” මන්ත්‍රීතුමා මගෙ වැඩේ…?
” තව ටිකක් ඉවසන්න වෙයි. මට දැන් රැස්වීමකට යන්න තියෙනවා”
නාමලීට සිසිරකුමාර හමු උනා කුස්සිය පැත්තෙදි.
“මොකද අරය අමුතු ටෝක් එකක් දානෙ. එයාගෙ වැඩේ කෙරුනට පස්සෙ”
“මිනිහට රහ වැටිල. තව පාරක් – දෙපාරක් අල්ලන්න වෙයි”
” රහ තමා.. මාර ගඳක් තියෙන්නේ”
“බෙහෙත් ගඳ වෙන්ටෑ”
” නෑ.. කටේ ගඳ.. කන්නෙ අසූචිද මන්ද “

මාස කීපයක්ම ඔහොම ගෙවී ගියා. නාමලීට රැකියාව ලැබුණේවත් ඒ තියා සම්මුඛ පරීක්ෂණයකටවත් කැඳවීමක් ලැබුනේ නැහැ.
ඒ වන විට රත්නපාල මන්ත්‍රී තුමා නාමලීගේ පහස දෙතුන් වතාවක් විඳ තිබුණා.

අළුත්ම පන්නයේ කාර් එකක් එක සෙනසුරාදා දිනක පෙරවරුවේ මන්ත්‍රී බංගලාවට ඇදුනා.
සම්පූර්ණ යුරෝපීය ඇඳුමෙන් සැරසුනු මැදිවියේ අයෙක් සහ මගුල් කපුවෙක් යැයි සිතිය හැකි වයසක කෙනෙක් නිවසට ඇතුළු උනා.

” අනේ.. සිසිර අයියේ… මොනව හරි කරන්න. ඒ මනමාලයලු.. අපෙ තාත්තට වඩා ටිකක් විතර බාල ඇති. අනේ මට නම් එපා..”

තේ පැන් සංග්‍රයෙන් පසුව ගනු දෙනු කතා කර ගත්තා. මනාල පාර්ශ්වය සතුටෙන් විසිර ගියා.

” මොනවද මාමෙ මේ කරන්න යන්නෙ. මේ කෙල්ල අර නාකියට දෙන්න හදන්නෙ ? නැන්ද දන්නව අපෙ සම්බන්ධයක් තියෙන විත්තිය.. ඇයි මෙහෙම කරන්නේ ? මම මේ මගුල කරන්න දෙන්නෙ නෑ”
” ඇයි උඹ මොනව කරන්නද ?”
” හැමෝම දන්නව උඹ අපෙ ඩ්‍රයිවර් කියල. උඹලගෙ තාත්තා මේසන් බාස්. උඹ, උඹට ගැලපෙන කෙනෙක් හොයා ගනින්.”

සිසිර කුමාර දත්මිටි කෑවා.

අද දෙකින් එකක් කියල නාමලී ආයෙමත් ආවා මන්ත්‍රී වෙද මහත්තය හම්බ වෙන්න. ඇගේ විලාශය දුටු මන්ත්‍රීතුමා සන්සුන් වෙන්න හිතා ගත්තා.
” හා.. මේ ළමයනේ. වැඩේ හරි.. තව මාසෙකින් විතර සම්මුඛ පරීක්ෂණයට කතා කරයි. මම කියන්නම් ඔය ළමයා මගේ කෙනෙක් කියල. රස්සාව ලැබුණ කියල හිතා ගම්මුකෝ”
ඒක නෙවේ. පුළුවන්ද අපේ ගෙදර නැවතිල අපේ දුවට ඔය ලියුමක් ටයිප් කරන හැටි වගේ පොඩි පොඩි ඔෆීස් වැඩ ටිකක් කියල දෙන්න. මොකද මටත් දැන් වැඩ වැඩි, මම ගෙදරටත් ලිපිකරුවෙක් ගන්නයි හිතා ඉන්නේ. දුව ඉක්මනට බැඳල මෙහෙන් යනව. කැමති නම් ඔය ළමයට පුළුවන් මගේ ලේකම් වෙන්න. ගෙවන්නෙ පළාත් සභාවෙන්”

මන්ත්‍රී තුමා යටි බඩ අත ගෑවා..

මතු සම්බන්ධයි

Posted in Uncategorized | එක් ප්‍රතිචාරයක්

පළා බබා – 4


ලංකාවට අළුත් දෙයක්වූ පළාත් සභා මැතිවරණයට ඇත්තේ තව සතියකි.
අවසාන ප්‍රචාරක රැස්වීම ඇමතූ රත්නපාල වෙද මහත්තයා ඉතා දීර්ඝ එහෙත් මුල, මැද, අග නොගැලපෙන නීරස කතාවක් කළේය.
” අද අපේ ගමේ – පළාතේ මිනිස්සු ලස්සනට ජීවත් වෙනවා. තැන් තැන් වල අලුතෙන් ගෙවල් ඉදිවෙනවා. අපේ ගම් වල කාන්තාවන්/පුරුෂයන් මැද පෙරදිග ගිහිල්ලා අපේ රටට විදේශ විනිමය එවනවා. දැන් බලන්න සවුදි රියාල් එකකට රුපියල් කීයක් ලැබෙනවාද කියා. අපි බලයට ආවාම අපි මහ ආණ්ඩුවත් එක්ක කතා කරල – සාකච්ඡා කරල ඒ ගණන තවත් වැඩි කර දීමට පොරොන්දු වෙනව.”
කන් බීරි කරවන තරමේ අත්පොළොසන් හඬක් . ඒ හඬ පරදවා විසිල් හඬක් නැගුනා. වෙද මහත්තයා හුස්මක් අරන් පපුව පුම්බා ආඩම්බරයෙන් වට පිට බැලුවා.

***********************************************************************************

” තාත්තේ.. මොකද්ද තාත්තා අර කිවූ ගොන් කතාව. ? ”
වෙද මහත්තයගේ පුතා, රුවන් පොඩි නිවාඩුවකට පේරාදෙණිය කැම්පස් එකේ ඉඳල ගෙදර ඇවිල්ලා.
” ඇයි මොකද වරද?”
” දේශපාලනේ කරනවා නං ඔය පොත් පත් ටිකක් කියවන්න. නොදන්න මගුල් කතා නොකර”

*******************************************************
මෙන්න තවත් ඡන්ද ප්‍රතිපලයක්. මැතිවරණ කොට්ඨාශය පාතදුම්බර. පන්විල ප්‍රාදේශීය සභාව.
ඩී. ඇම්. රත්නපාල.. එක්සත් ජාතික පක්ෂය..ලබා ගත් ඡන්ද ප්‍රමාණය.. 3805 යි.
එච්.එම්. අත්තනායක ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය – ලබා ගත්……
මේ අනුව එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් තරඟ කළ ඩී.ඇම්. රත්නපාල මහතා වැඩි ඡන්ද 1591 ලබා….

හැමෝම සාලෙට දුව ගෙන ආවා. රත්නත් දුව ගෙන ආවා උඩු මහළේ සිට. ඇගේ ගවුම තවත් කොට වෙලා- කෙටි වෙලා. සන්තෝසෙ විලිලැජ්ජාවෙ බෑ.

රත්නපාල වෙද මහත්තයා සැනසුම් සුසුමක් හෙලුවා. විශාල විදුලි පහන සාලය ආලෝකමත් කලා. දැවැන්ත කවිච්චිය.. ඒ දෙපස බිත්තියට හේත්තු කළ සේසත් යුගලය. පුළුල් තිර රූපවාහිනිය. බිත්තිය සැරසූ අර්තය නොදන්නා චිත්‍ර.. මේවා මෙතෙක් දවස් තිබුණේ කොහේදැයි රත්නපාල වෙදමහත්තය කල්පනා කලා.

” එයාගෙ වැඩේ හරි. හෙට අනිද්ද දිවුරුම් දෙන්න යයි. ඊට පස්සෙ කොන්ත්‍රාත් අර ගනී, ගෙවල් ගනී.. වාහන ගනී. අපි හැමදාම මුර බල්ලගෙ ඩියුටිය කරන්න ඕන.. එහෙමද ?”
එළියේ සිටි ආරක්ෂක බටයෙක් බිඳුනු හඬින් කීවා.
” මේ ලෝකයේ මිනිසුන් දෙවර්ගයක් ඉන්නවා. එක වර්ගයක් පාලනය කරන්න උපන් අය. අනෙක් වර්ගය පාලනය වෙන්න උපන් අය”
” අපිට මේ රටාව වෙනස් කරන්න බැරිද ?”
එළියේ රැකවලේ සිටි , අධ්‍යාපනය අතරමඟ කඩා කප්පල් කර ගෙන එහි වරද සමාජය මත පටවමින් උන් තම පාසැල් මිතුරන් , පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ සිට නිවාඩුවට ගෙදර ආ රුවන් – රත්නපාල මන්ත්‍රී තුමාගේ පුතා සමඟ කතිකා කළා.
” වෙනස් කරන්න පුළුවන්.. අපේ තාත්තා වගේ දේශපාලනය කරපන්. ඊ ළඟ පාර. ඊට පස්සෙ කොන්ත්‍රාත්.. කොමිස්.. පගා..”
” ගම හදා අපි හැදෙනවද – නැත්නම් ගම කා අපි හැදෙනවද “

*************************************************************************************

නැන්දේ ගොඩපොළ ගම්සභා පාර හදන්නයි හුළුගඟෙන් එගොඩට යන්න පාලමක් හදන්නයි සල්ලි පාස් වෙලා. මාමට කියල ඒ කොන්ත්‍රාත් එක මට අරන් දෙන්න බැරිද ?”

රත්නපාල මන්ත්‍රීතුමාගේ ඇවැස්ස බෑණා- රියැදුරු, වැඩ තහනමට ලක්වී සිටින පොළිස් කොස්තාපල් සිසිර කුමාර තම නැන්දණිය ළඟ බැගෑපත් වුනා.

“ඔය ළමයට පුළුවන්ද ඕව කරන්න. අනික අපි පවුලට අදිනවා කියල මිනිස්සු කෑගහයි.”
” මම අපෙ තාත්තගෙ නමට අර ගන්නම්”
” මම කතා කරල බලන්නම්”
” නැන්දේ මාමට 10%ක්”
” කීයක් පාස් වෙලාද ?”
” ලක්ෂ 15 ක්”

************************************************************************************

එහෙම හිතූමතේට කොන්ත්‍රාත් බාර දෙන්න බෑ. ඒකට පළපුරුද්ද තියෙන්න ඕන. කලින් කොන්ත්‍රාත් කරල තියේ නම් ඒවයේ විස්තර ඕන.. අනෙක ටෙන්ඩර් පටිපාටියෙන් එහා මුකුත් කරන්න බෑ”
” අනේ හුකේ..” කියල හිතුනා සිසිර කුමාරට.
*******************************************************
” අනේ අයියේ මන්ත්‍රීතුමාට කියල මට රස්සාවක් හොයල දෙන්න. ඇඩ්වාන්ස් ලෙවලුත් තියෙනවනේ. මේ දවස් වල පළාත්සභා කාර්යාලයට ක්ලාක්ල ගන්නවලු.. මම ඕන දෙයක් කරන්නම්. අපිට ටිකක් අමාරුයි”

ඒ කතා කලේ නාමලී. සිසිර කුමාරහෙ හිටපු පෙම්වතියක්. දැන් කසාද බැඳල.
” ඕන දෙයක්. මට කරල හරියන්නෑ. කරපන් මන්ත්‍රීතුමාට”
“එයා ඒ ජාතියේද ?”
” පුළුවන් නම් උස්සල දීපන්. එපා කියයි”
” කට තමා වැඩේ!.. එනවද මේ පැත්තේ ? අරය මේ සුමානෙම රෑ වැඩ”

********************************************************
” මාමෙ…”
කවුරුවත් නැති තැනක් බලල සිසිර කුමාර රත්නපාල මන්ත්‍රීතුමාට කෙඳිරුව.
” මාමනෙ කිව්වෙ මෙක ඩෝබිගෙ පිරුවටේ වගේ කියල. ඒ හින්ද අපි මේ සැප සම්පත් සේරම භුක්ති විඳින්න ඕන, නැත්නම් පස්සෙ දුක හිතෙයි. අල්ලපු ගමේ කෙල්ලක් රස්සාවක් හොයනව. හොඳට ඉගෙන ගෙන තියෙනව. මාත් ටිකක් අඳුරනව. කසාද බැඳල. ඒත් තවම කෙල්ල වගේ”

මන්ත්‍රී තුමාගෙ කට කොනට හිනාවක් ආවා.
“උඹට කියන්ට සිසිර මම ඕව නවත්තල දැන් ටිකක් කල්. මම දැන් නාකියි”
” මාමට පිස්සු. මාමට හතළිස් ගණන් තමයි මට නම් පෙනෙන්නේ.. ඔන්න නැන්ද එක්ක ඉන්න කොට නම් හැටක් විතර පේනව”
” සිසිර .. මං හදාපු බේතක් තියෙනව. ඉඟුරු-සුදු ලූනු, බෙලි මල් එහෙම එකට දාල අඹරාපු. විලුඹේ ගා ගත්තම පැය භාගයක් විතර ඉන්න පුළුවන්”
” එහෙනම් මං එක්ක එන්නද ?”
” මේ කිට්ටුව නම් බෑ”
” හරි .. හරී.. හැබැයි කෙල්ලට රස්සාව හදල දෙන්න ඕන”
*******************************************************
දයා මැණිකේ , තම දුව රත්නගේ කාමරය අස්පස් කලා. මෙට්ටය යට තිබී හතරට නැමූ කඩදාසියක් හමු උනා. ලියුමක්. සිසිරගෙන්. මීට ඔයාගේම සිසිර කියලයි ඉවර කරල තිබුණේ.. පිටු තුනක් විතර ..
දයා මැණිකෙගෙ දෑත වෙවුලුවා.

” මම මෙහෙම හිටියට ලිංගික විද්‍යාවත් දන්නවා. බෙහෙතක් තියෙනවා. විලුඹෙ ගා ගත්තම ගොඩාක් වෙලා ඉන්න පුළුවන්..මම එක දවසකට හරි ඔයා ඔය ගෙදරින් පැහැර ගෙන යනවා”

ඒ ලිපියේ එහෙමත් ලියැවිල තිබුණා.

මතු සම්බන්ධයි

Posted in Uncategorized | ප්‍රතිචාර 3